Georgia Dagaki

Georgia Dagaki werd geboren en groeide op in Athene; haar familie komt uit Rethymno op Kreta. Haar ouders waren geen musici, maar steunden al vroeg haar liefde voor muziek. Op haar twaalfde begon ze lessen op de Kretenzische lyra bij Manos Pyrovolakis, die ze later een uitstekende en heel strenge leraar noemde. Ze studeerde ook piano, zang, muziektheorie en harmonie, en daarnaast fotografie. In een interview uit 2018 zei ze dat ze nog steeds aan Atheense conservatoria studeerde, naast de traditie waarmee ze was opgegroeid.

Haar eerste album, Στην άκρη αυτού του κόσμου (Aan de rand van deze wereld), verscheen in 2006 bij het Kretenzische label Aerakis. Volgens haar officiële biografie toerde ze in de zomer van 2009 met Eric Burdon en de Animals langs 25 steden in het buitenland en voegde ze lyra toe aan rocknummers. Dat jaar bracht het Duitse wereldmuzieklabel Network Medien haar album Ασκαρδαμυκτί (Zonder te knipperen) uit, ook verkocht als Secret Love. Φόβος (Angst) volgde in 2014 bij Monopol Records in Berlijn. Ze stond ook op het podium in Αναφορά στον Γκρέκο (Verslag aan Greco), een theaterstuk van Takis Chrysikakos naar Nikos Kazantzakis. Singles voor Minos EMI en Panik Oxygen leidden in 2021 tot het album Πάθος (Passie).

Dagaki zingt en speelt tegelijk. De Kretenzische lyra is een klein peervormig instrument met drie snaren, dat rechtop op de knie rust en met een strijkstok wordt bespeeld. Op haar debuut uit 2006 wordt ze vermeld voor lyra, piano en zang. Dat album blijft dicht bij de Kretenzische muziek: het bevat een σούστα (soústa), een levendige Kretenzische dans, en sluit af met een ριζίτικο (rizítiko), een lied uit de bergdorpen van West-Kreta, gearrangeerd naar de bekende versie van Nikos Xylouris.

Later legde ze haar richting eenvoudig uit: in haar zijn twee werelden, de traditie waarmee ze opgroeide en de klassieke en hedendaagse opleiding die ze in Athene kreeg, en haar eigen identiteit ontstaat uit hun samenkomst. Ασκαρδαμυκτί bewoog zich al tussen beide, met Ερωτόκριτος (Erotokritos), genoemd naar het gedicht uit de Kretenzische renaissance, naast nieuwe liedjes zoals Το καράβι της φυγής (Het schip van de vlucht). In 2016 speelde ze in Αναφορά στον Γκρέκο in het Kolonos-theater in Athene, waar haar lyra en stem antwoordden op de personages van Kazantzakis. Haar single Η Τίγρη (De tijger) uit 2019 bewerkte met een hardere rocksound een lied van Dimitris Apostolakis (Chainis), dat eerst door Psarantonis werd gezongen. Πάθος bundelt dertien nummers, onder meer Τα ποτάμια (De rivieren) en Σύννεφο θα γίνω (Ik word een wolk), dat eerst te horen was in de korte film Τα Γεμιστά.

Op Kreta werd de lyra lange tijd vooral door mannen bespeeld, en een interviewer noemde in 2018 een vrouw met een lyra een zeldzaam beeld; Dagaki antwoordde dat er voor haar in de muziek geen hoog of laag bestaat, alleen waardevolle, fatsoenlijke en goede kunstenaars. De Griekse pers beschreef haar als een onconventionele lyraspeelster, en haar werk brengt het instrument van dorpsdansen naar rock en theater. Voor wie Grieks leert, is de lyra een heldere weg naar eenvoudig beschrijven. Bekijk de foto van een Kretenzische lyra op deze pagina en noem drie dingen: η λύρα, οι χορδές, το δοξάρι. Luister daarna naar het begin van Σούστα van haar album uit 2006 en zeg hardop wat je hoort: Ο ήχος είναι μακρύς (De klank is lang) of Ο ήχος είναι σύντομος (De klank is kort).

• Toen haar in 2018 werd gevraagd naar een mijlpaal in haar muzikale weg, koos ze haar eerste les op de Kretenzische lyra.
• Haar eerste leraar, Manos Pyrovolakis, speelde ook piano op haar debuutalbum uit 2006 en mixte het.
• De albumtitel Ασκαρδαμυκτί is een Grieks bijwoord dat „zonder te knipperen” betekent.
• Haar advies aan jonge musici past in vier woorden: Επιμονή, υπομονή, αγάπη, αλήθεια (volharding, geduld, liefde, waarheid).