Giorgos Zongolopoulos

Uluslararası alanda George veya Georgios Zongolopoulos adlarıyla da bilinen Giorgos Zongolopoulos, 1903’te Atina’da doğdu. 1924–1930 arasında Atina Güzel Sanatlar Okulunda Thomas Thomopoulos’tan heykel eğitimi aldı. Ardından Eğitim Bakanlığının mimarlık bölümünde okullar ve başka yapılar tasarladı. Mimarlık, eserle bulunduğu yer arasındaki ilişkinin sürekli bir ilgi alanı olmasına katkı sağladı.

1936’da ressam Eleni Paschalidou-Zongolopoulou ile evlendi; uzun bir sanat hayatını, Yunanistan ve Paris’teki atölyeleri paylaştılar. Fransız hükümetinin bursuyla 1949’da Marcel Gimond’un Paris atölyesine gitti. 1950’lerin başında İtalya’daki çalışmaları, bronz dökümü ve tarihî heykel bilgisini derinleştirdi. Uluslararası sergiler, değişen sanatını Yunanistan dışındaki izleyicilere tanıttı.

Tanımlanabilir insan figürlerinden giderek sadeleştirilmiş, soyut yapılara geçti. Metal, boşluk, su ve hareket, heykelin olanaklarını genişletti. Kamusal siparişler bu arayışı insanların her gün geçtiği yerlere taşıdı. 2004’te Vakfını kurdu ve aynı yıl öldü. Vakıf, Atina’nın Psychiko semtindeki eski ev ve atölyelerinde iki sanatçının da eserlerini korur; kamusal heykellerin ardındaki çizimleri, maketleri ve uygulama kararlarını belgeler.

Ulusal Galerideki bronz portre Ο ζωγράφος Μίμης Βιτσώρης (Ressam Mimis Vitsoris, 1934), insan yüzüne erken ilgisini gösterir. 1961’de açılan Μνημείο Ζαλόγγου (Zalongo Anıtı), Souli kadınlarını beyaz taştan, birbirine bağlı ve sadeleştirilmiş figürlerle anar. Ölçeği ve dış çizgisi, mimar Patroklos Karantinos ile birlikte dağ manzarası düşünülerek tasarlandı.

Γλυπτό ΔΕΘ (Selanik Uluslararası Fuarı Heykeli, 1966), soyut metal biçimleri kentsel ortama taşır. Ομπρέλες’te (Şemsiyeler) tanıdık şemsiye örtüsü yağmurdan koruyan bir siper yerine iskelete dönüşür. 1997 tarihli sahil yerleştirmesi, çizgilerin arasından denize ve gökyüzüne bakmayı sağlar. Işık ve bakış açısı değiştikçe heykelin çevresiyle ilişkisi de değişir.

Başka eserlerde su gerçek hareket üretir: Atina’nın Omonia Meydanı’ndaki hidrokinetik Πεντάκυκλο (Beş Çember, 2001), metal çemberlerini suyla hareket ettirir. Müzedeki Şemsiyeler yerleştirmesi de suyla hareketi araştırmıştır. Bu eserler malzeme, mekanizma ve konumun neden birlikte düşünülmesi gerektiğini gösterir. Kamusal bir heykel manzarayı düzenleyebilir, gölge düşürebilir veya tanıdık bir kent yoluna değişken bir ritim katabilir.

Vakfın tarihî ΟΜΠΡΕΛΕΣ, 12.01.1997 (Şemsiyeler, 12 Ocak 1997) sayfasını açıp sahil fotoğrafına bakın. μπροστά, πίσω ve ανάμεσα ile üç şeyi betimleyin: metal biçimlerin önünde, arkasında veya arasında ne var? O bakış açısından görüleni, seçebiliyorsanız gölgeyi de yazarak anlatın.

Sonra μία ψηλή ομπρέλα ifadesini πολλές ψηλές ομπρέλες yapıp sıfatın isimle birlikte nasıl çoğullaştığını inceleyin. Uyarlanmış Yunanca metin örnek sunar. Bu küçük çalışma gündelik söz varlığını Zongolopoulos’un açık mekân ilgisiyle birleştirir: biçimler arasındaki boşluklarla arkalarındaki denizi betimlemek, metalin kendisini anlatmak kadar yararlı olur.

• Heykele yoğunlaşmadan önce okullar tasarladı.
• Zalongo Anıtı’nın 1961 tarihi açılışını belirtir; yapımı 1954–1960 arasındadır.
• Vakıf hem onun hem ressam Eleni Paschalidou-Zongolopoulou’nun eserlerini korur.