Georgios Souris

Souris 1853'te, o zamanlar genç Yunan devletinin en işlek limanı ve ticaret kenti olan Siros adasındaki Ermoupoli'de doğdu. Daha okul çağında şiir yazmaya başladı ve üniversitede okumak için Atina'ya gitti, ama şiir ve gazetecilik kısa sürede ağır bastı. 1870'ler ve 1880'lerin Atina'sında, kahvehaneler, gazeteler ve siyasi kavgalarla dolu küçük bir başkentte, hızlı kafiye bulup insanları güldürebilen birinin hazır bir dinleyici kitlesi vardı.

1883'te Ο Ρωμηός'u (Romios) kurdu. Farklı bir gazeteydi: içindeki her sözcük manzumdu ve neredeyse tamamını Souris kendisi yazıyordu. Hafta hafta, Harilaos Trikoupis ve Theodoros Deligiannis hükümetleri boyunca, 1897 yenilgisi ve Balkan Savaşları süresince, haberleri kafiyeyle yorumladı. Gazete sokaklarda satılır, kahvehanelerde yüksek sesle okunurdu ve politikacılar ondan korkardı, çünkü komik bir beyit herhangi bir nutuktan daha hızlı yayılırdı. Souris ayrıca şiir derlemeleri yayımladı ve siyasi hicvin antik ustası Aristofanes'in komedilerini modern Yunanca manzum olarak çevirdi. Bakanlardan dükkâncılara herkes onu okurdu ve bir kuşak boyunca Yunanistan'ın en sevilen şairiydi. Gazeteyi neredeyse ömrünün sonuna kadar sürdürdü ve 1919'da Atina'da öldü.

Ο Ρωμηός'un kalbi iki karakter arasındaki bir diyalogdu. Ο Φασουλής (Fasoulis), adını Yunan kukla tiyatrosunun kahramanından alan, sade ve dilini sakınmayan bir halk adamıdır; ο Περικλέτος (Perikletos) ise onun daha kendini beğenmiş ve saf arkadaşıdır. Her hafta buluşup en son skandalı, yeni vergileri, bir seçimi, her şeyi vaat edip hiçbir şey yapmayan bir hükümeti tartışırlardı. Souris onlar aracılığıyla Yunanların kendilerinde tanıdıkları alışkanlıklara gülerdi: καφενείο'da bitmeyen sohbetler, dostlara kayırmalar, unvan merakı, yabancı olan her şeye hayranlık ve antik Yunanistan'ın şanı ile kendi döneminin küçük, yoksul, kavgacı krallığı arasındaki uçurum.

Dili Atina'nın konuşma Yunancasına yakındı; memurlarla alay etmek istediğinde buna tumturaklı katharevousa'dan komik parçalar katardı. Dizeleri hafif ve çeviktir, akılda kalan güçlü kafiyeleri vardır; bu yüzden Souris'in dizeleri gündelik dile geçti. Ayrıca kahramanı Fasoulis olan, Homeros'un İlyada'sının parodisi bir komik destan olan Φασουλιάδα'yı yazdı. Souris, Solomos ya da Palamas gibi derin duyguların şairi değildi ve hiçbir zaman öyle olduğunu iddia etmedi. O bir vakanüvisti: onu okumak, otuz beş yıllık Yunan gazetelerini gülümseyerek okumak gibidir.

Souris, yirminci yüzyılın revü tiyatrosundan bugünün hiciv televizyonu ve köşe yazılarına kadar tüm Yunan siyasi hicvinin atasıdır. Bir Yunan köşe yazarı Yunan siyasetinde hiçbir şeyin değişmediğini söylemek istediğinde Souris'ten bir beyit bunun klasik yoludur; ona atfedilen, yüz harcayıp elli toplayan küçük devlet hakkındaki dizeler Yunancada en çok alıntılananlar arasındadır. Şiirleri okul antolojilerinde ve internette yer alır ve ezberlenecek kadar kısadır. Atina'da ve başka Yunan kentlerinde sokaklar onun adını taşır. Siros'u ziyaret ederseniz neoklasik belediye binası ve tiyatrosuyla Ermoupoli'de dolaşın: büyüdüğü zengin liman orasıdır.

• Ο Ρωμηός yaklaşık otuz beş yıl boyunca, haberler de dahil, tamamen manzum olarak yazıldı.
• Fasoulis adını, İngiliz Punch'ın kuzeni olan Yunan kukla kahramanı Φασουλής'ten alır.
• Antik Atina'nın politikacılarıyla alay eden komedi şairi Aristofanes'i çevirdi.
• Gazetenin adı Ρωμηός, Yunanların kendilerini adlandırmak için kullandığı eski halk sözcüğüdür.