Ariane Labed

Ariane Labed werd in 1984 in Athene geboren als kind van Franse ouders die op een Grieks-Franse school werkten. Tot haar zesde woonde ze in Griekenland; daarna groeide ze op in het buitenland, vooral in Frankrijk. In het Grieks wordt haar naam Αριάν Λαμπέντ geschreven en soms als Arian Lampent getranslitereerd. Op haar negentiende begon ze aan een theateropleiding aan de Universiteit van de Provence en later behaalde ze een master in dramaturgie en podiumpraktijk. Met de Griekse regisseur Argyro Chioti en Naïma Carbajal richtte ze het theatergezelschap Vasistas op, waarmee ze blijft optreden.

Haar eerste filmrol kwam rond haar vijfentwintigste, toen Athina Rachel Tsangari haar als Marina in Attenberg castte. De rol leverde haar in 2010 in Venetië de Coppa Volpi voor beste actrice op. Er volgden Griekse en internationale films, waaronder Alps van Yorgos Lanthimos, Before Midnight van Richard Linklater en Fidelio, l’odyssée d’Alice van Lucie Borleteau, die haar in 2014 de prijs voor beste actrice in Locarno en een César-nominatie opleverde. In 2020 speelde ze een hoofdrol in de BBC-serie Trigonometry.

Ze heeft verteld dat ze op de set van Attenberg besloot te gaan regisseren. Haar korte film Olla ging in 2019 in première in de Quinzaine des réalisateurs in Cannes, en haar eerste speelfilm, September Says, ging in 2024 in Cannes in première in de sectie Un Certain Regard. Griekse interviews laten een blijvende band zien: in 2020 bood ze aan een interview met To Vima in het Grieks te geven.

Attenberg (2010), geschreven en geregisseerd door Athina Rachel Tsangari en geproduceerd door Haos Film, is Griekstalig. De drieëntwintigjarige Marina woont met haar ernstig zieke vader, een architect, in een geplande industriestad aan zee. Ze vindt andere mensen vreemd en houdt afstand. Ze leert hen kennen via muziek, de natuurdocumentaires van David Attenborough en de lessen van haar enige vriendin, Bella, gespeeld door Evangelia Randou. Als een vreemde haar uitdaagt voor een potje tafelvoetbal, volgt de film haar eerste onhandige stappen naar hem toe. Lange, ongesneden shots laten het publiek houding, gebaar en stilte van dichtbij bekijken, en Labeds spel draagt een groot deel van de film evenzeer met het lichaam als met woorden.

Haar latere rollen wisselen van taal. Alps (2011) is opnieuw een Griekstalige film; in The Lobster (2015) speelt ze een kamermeisje in een Engelstalig verhaal; in Fidelio, l’odyssée d’Alice (2014) speelt ze in het Frans Alice, scheepswerktuigkundige op een vrachtschip. Als regisseur kiest ze voor nauwkeurig observeren. Olla (2019), een Frans-Britse korte film, volgt een vrouw die reageert op een online contactadvertentie die vrouwen uit Oost-Europa zoekt en bij een man en zijn moeder intrekt. September Says (2024), een Engelstalige Europese coproductie met ook Griekse deelname, bewerkt Daisy Johnsons roman Sisters en volgt twee zussen, July en September, en hun moeder. Labed noemt Chantal Akerman als belangrijke invloed.

In Griekenland wordt Labed vooral herinnerd als Marina in Attenberg, deel van een golf Griekse films die rond 2010 internationale aandacht trok. Haar loopbaan laat ook zien hoe een kunstenaar zich beweegt tussen Griekse, Franse en Engelstalige cinema. Bekijk een korte scène uit Attenberg met ondertitels, zet daarna het geluid zachter en beschrijf de scène zelf in het Grieks met drie werkwoorden in de tegenwoordige tijd: Η Μαρίνα κοιτάζει, μιλά, παίζει (Marina kijkt, praat, speelt). Voeg nog één handeling toe die je ziet. Dit zijn onze eigen oefenzinnen, geen dialoogregels uit de film. Vergelijk je drie werkwoorden met die van een partner en let op welke handelingen jullie allebei kozen.

• Ze volgde eerst een theateropleiding, geen filmopleiding, aan de Universiteit van de Provence.
• Haar allereerste filmrol, in Attenberg, won de Coppa Volpi in Venetië.
• Ze zegt dat ze op de set van Attenberg besloot regisseur te worden.
• In Attenberg zijn fragmenten te zien uit natuurprogramma’s van David Attenborough.