Georgios Vizyinos

Hij werd op 8 maart 1849 als Georgios Michailidis geboren in Vizye (Βιζύη, tegenwoordig Vize in Turkije), een stadje in Oost-Thracië, waaraan hij later zijn schrijversnaam ontleende. Zijn vader stierf toen hij klein was, en rond zijn tiende werd hij naar Constantinopel gestuurd om het kleermakersvak te leren. Een familielid nam hem daarna mee naar Cyprus, waar aartsbisschop Sophronios de slimme jongen opmerkte en hem voor het priesterschap liet studeren. Terug in Constantinopel vond hij de beschermheer die zijn leven veranderde: de bankier Georgios Zarifis, die de volgende vijftien jaar zijn opleiding betaalde.

Vizyinos studeerde in Athene, waar in 1874 zijn lange gedicht Κόδρος (Codrus), over de laatste koning van Athene, de Voutsinas-poëzieprijs won. Vanaf 1875 studeerde hij filosofie en psychologie in Göttingen, waar hij de colleges van Hermann Lotze volgde, en daarna in Leipzig, waar hij in 1881 een Duitstalig proefschrift over het kinderspel voltooide. In Parijs verscheen in 1883 Το αμάρτημα της μητρός μου voor het eerst, in Franse vertaling, voordat de Griekse tekst in Εστία uitkwam.

Zarifis stierf in 1884 en het geld hield op. Vizyinos vestigde zich in Athene, doceerde als onbezoldigd docent geschiedenis van de filosofie aan de universiteit en gaf privélessen. Hij stak zijn hoop in een mijn bij Samakovo in zijn geboortestreek Thracië, waarvoor hij nooit investeerders vond, en werd verliefd op een leerlinge, Bettina Fravasili, die nog een tiener was. In april 1892 werd hij opgenomen in het psychiatrisch ziekenhuis Dromokaiteio in Athene, waar hij op 15 april 1896 stierf.

Elk van zijn weinige verhalen is als een mysterie opgebouwd: jaren geleden is er iets in de familie gebeurd, en de verteller, een jongeman genaamd Georgis die uit het buitenland terugkeert, ontrafelt het langzaam. In Το αμάρτημα της μητρός μου (De zonde van mijn moeder, 1883) bekent de moeder dat ze als jonge vrouw haar babydochter Annio per ongeluk in haar slaap heeft gesmoord, en dat haar toewijding aan geadopteerde meisjes een poging is om daarvoor te boeten. In Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου (Wie was de moordenaar van mijn broer?, 1883) blijkt de moordenaar van de broer van de verteller een jonge Turk te zijn die de moeder heeft verpleegd en als een zoon is gaan liefhebben.

Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας (De gevolgen van de oude geschiedenis, 1884) speelt in Duitsland, een liefde die in waanzin eindigt. Το μόνον της ζωής του ταξείδιον (De enige reis van zijn leven, 1884) is het tederste: een jongen die bij een kleermaker in Constantinopel in de leer is, rent naar huis naar zijn stervende grootvader, die zijn jeugd vulde met verhalen over verre landen, en ontdekt dat de oude man nooit verder is gereisd dan zijn eigen bruiloft. Μοσκώβ-Σελήμ (Moskov-Selim, 1895) laat een oude Ottomaanse soldaat vertellen hoe krijgsgevangenschap in Rusland zijn loyaliteiten op hun kop zette; het eerste Griekse verhaal met een Turk als held.

De vertelling is in het katharevousa, het formele geschreven Grieks van die tijd, terwijl de personages het Thracische dimotiki spreken: een ontwikkeld man die luistert naar de mensen waar hij vandaan komt. Vizyinos publiceerde ook poëzie, waaronder Ατθίδες αύραι (Attische briesjes, 1883), en verzen voor kinderen.

Το αμάρτημα της μητρός μου staat in de literatuurbloemlezing van het Lyceum, zodat bijna elke Griek Annio en haar door schuld gekwelde moeder op school heeft ontmoet; Το μόνον της ζωής του ταξείδιον wordt ook veel onderwezen, en beide worden in Athene regelmatig als eenmansvoorstelling opgevoerd. De film Το μόνον της ζωής του ταξείδιον (2001) van Lakis Papastathis verweeft het verhaal met Vizyinos' eigen leven en is een goed beginpunt. Verscheidene Griekse steden hebben een Βιζυηνού-straat, en zijn graf ligt op de Eerste Begraafplaats van Athene. In het Engels maakte William F. Wyatts My Mother's Sin and Other Stories (De zonde van mijn moeder en andere verhalen, 1988) hem in het buitenland bekend. Op deze site is de B2-cursus de natuurlijke metgezel van zijn verhalen.

• Hij was op zijn tiende kleermakersleerling en op zijn tweeëndertigste doctor in de filosofie; zijn Leipziger proefschrift uit 1881 ging over het kinderspel.
• Zijn beroemdste verhaal werd in het Frans, in Parijs, gepubliceerd voordat het in het Grieks verscheen.
• Vizyinos is een schrijversnaam: het betekent «de man uit Vizye», zijn geboortestad, en zijn echte achternaam was Michailidis.
• De laatste vier jaar van zijn leven, van 1892 tot 1896, bracht hij door in het psychiatrisch ziekenhuis Dromokaiteio in Athene, waar hij nog steeds gedichten schreef.