Leven
Anastasia Moutsatsou werd op 14 maart 1961 geboren in Velanidia, een dorp bij Kaap Maleas in Lakonië, en groeide daar op. Volgens het Griekse discografie-archief woont ze sinds 1978 in Athene. In de jaren tachtig werkte ze als zangeres in de Atheense muziekscene, en platencredits uit dat decennium laten haar stem horen op albums van andere artiesten. Haar eerste eigen album, Κύματα κρύσταλλα (Golven, kristallen), volgde in 1992. Het werd geproduceerd door Michalis Nikoloudis, die ook later met haar bleef samenwerken.
In de jaren negentig bracht ze een reeks albums uit met muziek van Griekse liedschrijvers. Μυστικά σημάδια (Geheime tekens) verscheen in 1994, en Στους άγιους τόπους της καρδιάς (Op de heilige plaatsen van het hart) volgde in 1996, met muziek van Pantelis Thalassinos. In 2000 deelde ze een livealbum met de zangeres Marina Skiadaresi bij het label Lyra, en die zomer toerden de twee door Griekenland, met een halte op het festival Ermoupoleia op Syros. In een interview met de krant Τα Νέα in maart van dat jaar zei ze dat het bestuderen van de liederen en elke avond een ander publiek haar avonden op het podium interessant hielden.
Latere projecten zijn onder meer een album met liederen van Notis Mavroudis in 2008 en een voorstelling met Fotini Velesiotou in het Glazen Muziektheater in 2016, waarvoor ze een monoloog schreef. Haar album uit 2020, Απ’ το μέλλον και το παρελθόν (Uit de toekomst en het verleden), zet teksten van Ourania Patelli op muziek.
Werk

Moutsatsou is vooral vertolker: ze brengt liederen van veel componisten tot leven met een diepe, warme stem. Een recensie uit 2007 van een internationale akoestische verzamelplaat noemde haar een contralto, de laagste vrouwenstem. Haar eerste album keerde terug naar de traditie. Κύματα κρύσταλλα bundelt traditionele liederen zoals Μελιτζανιά (Auberginestruik) en Τζιβαέρι (Juweel), een bekend lied van verlangen. Μυστικά σημάδια (Geheime tekens), in 1994 uitgebracht door Music Box International, maakte haar bekender; daarop staan onder meer Το λιμάνι (De haven) en Όλα τα δύσκολα (Alle moeilijke dingen).
In 2007 verscheen Όλα τα δύσκολα op Women of the World: Acoustic van het Amerikaanse label Putumayo, naast zangeressen uit Frankrijk, Kaapverdië en andere landen. Een recensent wees op de bouzouki, het Griekse snaarinstrument met de lange hals, in dit nummer. Haar samenwerkingen lopen over generaties van het Griekse lied. Het album Ώρες μου χρωματιστές (Mijn kleurrijke uren) van liedschrijver Giorgos Stavrianos uit 2005 bracht haar samen met Glykeria, Giorgos Dalaras en Pantelis Thalassinos. In 2017 schreef ze de tekst van Γυναίκες μόνες (Vrouwen alleen), op muziek van Dimitra Galani, en nam het op met Fotini Velesiotou. Voor haar album uit 2020 zetten componisten als Lavrentis Machairitsas, Giorgos Andreou en Nikos Xydakis teksten van Ourania Patelli op muziek. Machairitsas had haar zijn lied gegeven vóór zijn dood in 2019, en de titel werd de titel van het album.
Nalatenschap in het Griekenland van nu
Moutsatsou hoort bij een generatie Griekse zangers die het éntekhno-lied van de jaren negentig tot vandaag hebben gedragen, vaak in gedeelde programma’s met anderen. Haar platen laten goed horen hoe een Grieks lied wordt opgebouwd uit een stem en instrumenten. Zoek Όλα τα δύσκολα (Alle moeilijke dingen) op Μυστικά σημάδια of op de Putumayo-verzamelplaat en luister naar de bouzouki. Zeg dan wat je hoort met het patroon τραγουδά με…: Η Αναστασία τραγουδά με μπουζούκι (Anastasia zingt met een bouzouki). Verander het instrument voor een ander lied dat je kent: με κιθάρα (met een gitaar) of με πιάνο (met een piano). Dit zijn onze eigen oefenzinnen over de opname, geen woorden uit het lied.
Wist je dat?
- Ze werd geboren in Velanidia, een dorp bij Kaap Maleas, op de zuidoostpunt van Lakonië.
- Een lied van haar verscheen in 2007 op een Putumayo-verzamelplaat naast zangeressen uit Frankrijk en Kaapverdië.
- Op het album Ώρες μου χρωματιστές uit 2005 zingt ze Ο καημός της φυσαρμόνικας (Het verdriet van de mondharmonica).
- Ze schrijft ook: de tekst van Γυναίκες μόνες (Vrouwen alleen) is van haar, op muziek van Dimitra Galani.
Belangrijkste werken
| Griekse titel | Titel | Jaar |
|---|---|---|
| Κύματα κρύσταλλα | Golven, kristallen — traditionele liederen | 1992 |
| Μυστικά σημάδια | Geheime tekens | 1994 |
| Στους άγιους τόπους της καρδιάς | Op de heilige plaatsen van het hart — muziek van Pantelis Thalassinos | 1996 |
| Live | Live — met Marina Skiadaresi | 2000 |
| Γυναίκες μόνες | Vrouwen alleen — haar tekst, muziek van Dimitra Galani | 2017 |
| Απ’ το μέλλον και το παρελθόν | Uit de toekomst en het verleden | 2020 |
Een zin om te onthouden
Κολυμπάω στις μελωδίες που ερμηνεύω.
Kolymbáo stis melodíes pou erminévo.
Ik zwem in de melodieën die ik vertolk.















































