A vida
Angeliki Stellatou nasceu em Atenas em 1963. Formou-se em ballet clássico e concluiu com distinção a Escola Estatal de Dança, onde a professora Mary Tsouti pedia aos bailarinos que reparassem no que sentem dentro de cada movimento, e não apenas que o executassem. Numa entrevista de 2015 recordou também um espetáculo da companhia de Pina Bausch no Odeão de Herodes Ático como «algo como uma revelação». Uma bolsa da Fundação Onassis levou-a depois a Nova Iorque, onde estudou nos estúdios de Merce Cunningham e frequentou seminários de contact improvisation e release technique.
De regresso a Atenas, fundou com Dimitris Papaioannou o Edafos Dance Theatre; a história do próprio grupo indica 1986, enquanto outras fontes indicam 1987. Foi a sua bailarina principal e também assistente de coreografia em produções como Medeia e Drácula, até sair depois de For Ever, em 2001. Dançou ainda com outras companhias independentes, entre elas Sine Qua Non, Analia e as Choriká de Zouzou Nikoloudi. No teatro trabalhou como coreógrafa e consultora de movimento para encenadores, entre outros no Teatro Nacional, no Teatro Neos Kosmos, no Megaron, sala de concertos de Atenas, e no Festival de Atenas. Mais tarde encenou peças próprias, também com a sua companhia Ypsilon.
A obra

O trabalho de Stellatou move-se entre a interpretação, a coreografia e a forma como os atores se movem em palco. Em Ανθρώπινη δίψα (Sede humana, 1999), do Edafos, o seu solo Σκαλοπάτια (Degraus) valeu-lhe o prémio de melhor interpretação feminina nos prémios nacionais gregos de dança. Em 2004 foi coreógrafa na equipa criativa de Papaioannou para as cerimónias de abertura e encerramento dos Jogos Olímpicos de Atenas. O seu trabalho de movimento para Motortown, peça de Simon Stephens encenada por Vangelis Theodoropoulos, recebeu em 2008 o prémio de coreografia Koula Pratsika.
Como encenadora e coreógrafa criou a little before ( ) a little after para Patras, Capital Europeia da Cultura, em 2006, e cann.ib.als com a Ypsilon no Teatro Neos Kosmos em 2009. Um dueto posterior, little lives or the body I inhabit, apresentado em Atenas e Kalamata, fez do esforço de dois corpos para se moverem em sincronia exata o seu tema. Em março de 2015 a Ópera Nacional Grega encomendou-lhe o primeiro trabalho para o seu ballet: duas partituras de Manos Hadjidakis, Το χαμόγελο της Τζοκόντας (O sorriso da Gioconda) e o raramente encenado Μαρσύας (Mársias), no Teatro Olympia. Disse à LiFO que não tem um código coreográfico fixo e que prefere a expressão abstrata à narrativa: o movimento, como a música, pode provocar emoções sem explicar um enredo.
O legado na Grécia de hoje
Stellatou pertence à geração que construiu a dança contemporânea grega em grupos independentes nos anos 1980 e 1990. Em 2015 observou que esse florescimento dizia respeito a determinados coreógrafos e não à dança no seu conjunto, porque faltavam as estruturas para o sustentar. Hoje o seu nome aparece em programas de teatros e festivais gregos, muitas vezes na linha «movimento» ou «coreografia». Leia a sua entrevista grega de 2015 na LiFO e encontre os verbos que usa para o ensaio: χορεύω, δοκιμάζω, προχωρώ. Depois levante-se, incline-se devagar para o lado, endireite-se, pare e relate a sequência: Η δασκάλα είπε ότι γέρνουμε αργά, σηκωνόμαστε και σταματάμε (A professora disse que nos inclinamos devagar, nos endireitamos e paramos). Mova-se apenas dentro de uma amplitude confortável.
Sabia que…?
- Formou-se em ballet clássico e diz que usava sapatilhas de pontas tão confortavelmente como chinelos.
- Filma cada ensaio e faz as correções depois de ver o vídeo.
- O seu solo de 1999 em Sede humana chamava-se Σκαλοπάτια (Degraus).
- Hadjidakis escreveu Mársias para o Coreodrama Grego de Rallou Manou.
Obras principais
| Título grego | Título | Ano |
|---|---|---|
| Ομάδα Εδάφους | Edafos Dance Theatre — cofundadora | 1986–87 |
| Ανθρώπινη δίψα | Sede humana — solo Σκαλοπάτια (Degraus) | 1999 |
| Τελετές Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004 | Cerimónias olímpicas de Atenas 2004 — coreógrafa | 2004 |
| a little before ( ) a little after | a little before ( ) a little after — Patras | 2006 |
| Motortown | Motortown — movimento, prémio Koula Pratsika | 2008 |
| Το χαμόγελο της Τζοκόντας · Μαρσύας | O sorriso da Gioconda · Mársias | 2015 |
Uma frase para reter
Η χορογραφία είναι για μένα σαν παζλ.
I chorografía íne giá ména san pazl.
Para mim, a coreografia é como um puzzle.

















































