Leven
Mario Frangoulis werd geboren in Rhodesië, nu Zimbabwe; de meeste bronnen noemen 1966, sommige 1967. Toen hij ongeveer vier was, stuurden zijn Griekse ouders hem vanwege de onrustige situatie in de regio naar Athene, naar zijn tante en haar man, en daar groeide hij op. Hij heeft verteld dat de eerste liedjes die hij zong Griekse volksliederen waren. Halverwege de jaren tachtig ging hij naar de Guildhall School of Music and Drama in Londen om acteur te worden.
In Londen castte Cameron Mackintosh hem als Marius in de West End-productie van Les Misérables, en later speelde hij Raoul in The Phantom of the Opera. Daarna legde hij zich toe op opera: zijn officiële biografie vermeldt privéles bij de tenoren Carlo Bergonzi en Alfredo Kraus in Italië en verdere opleiding aan de Juilliard School in New York.
In 1997 maakte hij zijn Griekse toneeldebuut in het Theatro Technis van Karolos Koun, eerst in Happy End en dezelfde zomer in Aristophanes’ Όρνιθες (De vogels). In 2000 zong hij Tony in West Side Story in de Scala van Milaan. Antiek drama bleef deel van zijn werk: in 2001 speelde hij Dionysos in Euripides’ Βάκχες (De bacchanten) en in 2004 Achilles in Αχιλληίς (Achilleïs), een voorstelling naar Aischylos, in het antieke Epidaurus. Sindsdien treedt hij vaak op in Griekenland en daarbuiten.
Werk
Frangoulis beweegt zich tussen opera, musical, het Griekse kunstlied en internationale klassieke crossover. In Griekenland bepaalden twee vroege samenwerkingen zijn profiel. In mei 1998 zong hij in Mikis Theodorakis’ Το Άξιον Εστί (Axion Esti), de toonzetting van het gedicht van Odysseas Elytis, in het Odeion van Herodes Atticus, met de componist zelf als dirigent; later noemde hij die avond een mijlpaal in zijn carrière. In september 2000 zong hij in hetzelfde theater de titelrol in Giannis Markopoulos’ Ερωτόκριτος (Erotokritos), een muziekwerk naar de zeventiende-eeuwse Kretenzische versroman van Vitsentzos Kornaros, geregisseerd door Nikos Koundouros, met Tzeni Drivala als Aretousa.
Internationaal bracht Peter Gelb van Sony Classical hem bij een breder publiek, en het album Sometimes I Dream (2002) stelde zijn stem voor aan het klassieke crossoverpubliek. Volgens zijn officiële biografie werd hij in 2011 verkozen tot beste mannelijke klassieke crossoverartiest; hij stond op het podium met Plácido Domingo, José Carreras en de Boston Pops. Zijn Griekse opnamen vormen een eigen weg. Κιβωτός (De ark, 2016) is een duettenalbum met zanger Giorgos Perris. Γαλάζια Λίμνη (Blauw meer), in februari 2019 uitgebracht door Minos EMI/Universal, ontstond met tekstschrijfster Lina Nikolakopoulou, die de artistieke leiding had; ook Aris Davarakis schreef teksten, Petros Klampanis de orkestraties, en Frangoulis componeerde de muziek van de meeste liedjes.
Nalatenschap in het Griekenland van nu
Frangoulis toont een Griekse loopbaan tussen talen en podia: musicals in Londen, operaopleiding in Italië, antiek drama in Epidaurus en concerten in het Odeion van Herodes Atticus en het Megaron van Athene. Voor leerders is zijn Griekstalige album Γαλάζια Λίμνη (Blauw meer, 2019) praktisch luistermateriaal. Kies er twee liedjes uit en beluister elk twee keer. De eerste keer noteert u alleen de instrumenten die u hoort; de tweede keer beschrijft u stem en sfeer in het Grieks, bijvoorbeeld: Στο πρώτο τραγούδι η φωνή ακούγεται πιο τρυφερή, ενώ στο δεύτερο η ενορχήστρωση είναι πιο έντονη (In het eerste lied klinkt de stem tederder, terwijl in het tweede het arrangement intenser is). Deze voorbeeldzinnen zijn van ons en zijn geen songteksten. Vergelijk uw beschrijving met die van een partner.
Wist je dat?
- In De vogels in 1997 leerde choreografe Zouzou Nikoloudi hem, in zijn woorden, vliegen.
- Hij noemde Χάρτινο το φεγγαράκι (De papieren maan) van Manos Hadjidakis als een favoriet lied.
- In 2018 zei hij dat zijn onvervulde droom was Verdi’s Otello in de Scala te zingen.
- Het warmste publiek vond hij naar eigen zeggen in Griekenland en Japan.
Belangrijkste werken
| Griekse titel | Titel | Jaar |
|---|---|---|
| Όρνιθες | De vogels — toneelrol, Theatro Technis | 1997 |
| Το Άξιον Εστί | Axion Esti — onder leiding van Theodorakis | 1998 |
| Ερωτόκριτος | Erotokritos — titelrol, Markopoulos | 2000 |
| Sometimes I Dream | Sometimes I Dream — album | 2002 |
| Κιβωτός | De ark — duetten met Giorgos Perris | 2016 |
| Γαλάζια Λίμνη | Blauw meer — Grieks album | 2019 |
Een zin om te onthouden
Το «Άξιον Εστί» στο Ηρώδειο, με τον ίδιο τον Μίκη στο πόντιουμ, το Μάιο του 1998 υπήρξε ορόσημο στην καριέρα μου.
To «Áxion Estí» sto Iródio, me ton ídio ton Míki sto pódium, to Máio tou 1998 ypírxe orósimo stin kariéra mou.
Het Axion Esti in het Herodeion, met Mikis zelf op de bok, in mei 1998, was een mijlpaal in mijn carrière.
