Stefania Liberakakis

Stefania Liberakakis werd op 17 december 2002 geboren in Utrecht als dochter van Griekse ouders en groeide daar op. Rond haar achtste begon ze te zingen. Op ongeveer tienjarige leeftijd haalde ze haar ouders over om haar aan te melden voor de Nederlandse talentenjacht The Voice Kids, waar ze door de audities kwam en de battles bereikte. Daarna zong ze twee jaar bij Kinderen voor Kinderen, een bekend Nederlands kinderkoor.

In 2016 werd ze gekozen als lid van de meidengroep Kisses, die Nederland vertegenwoordigde op het Junior Eurovisiesongfestival in Valletta, Malta. Hun lied Kisses and Dancin’ werd achtste van de zeventien met 174 punten. Vanaf 2018 werkte ze ook als actrice: ze speelde Fenna in de Nederlandse mockumentaryserie Brugklas en kreeg in 2022 haar eerste filmhoofdrol in Misfit: The Switch. Ze presenteerde de kinderhitlijst Kids Top 20 en was copresentator van het Junior Songfestival, de Nederlandse voorronde voor het Junior Eurovisiesongfestival.

Haar eerste optreden op een Grieks podium was bij de MAD Video Music Awards van 2019, waar ze Con Calma zong met Konnie Metaxa en Ilenia Williams. De Griekse publieke omroep ERT koos haar daarna voor het Eurovisiesongfestival 2020, maar de wedstrijd werd vanwege COVID-19 afgelast. ERT selecteerde haar opnieuw voor 2021. In de finale in Rotterdam op 22 mei 2021 werd ze tiende met 170 punten, de eerste Griekse top-tienplaats sinds 2013.

Stefania’s opgenomen werk is vooral Engelstalige pop, met enkele nummers in het Nederlands. Haar eerste solosingle, Stupid Reasons, verscheen in 2018, geschreven door Joachim Vermeulen Windsant en Maarten ten Hove. In 2019 volgden Wonder, I’m Sorry (Whoops!) en Turn Around, en in 2020 bracht ze Friday in het Engels en Swipe in het Nederlands uit. Haar rollen op het scherm, van Brugklas tot Misfit: The Switch, lopen parallel aan de muziek.

Haar beide songfestivalnummers voor Griekenland kwamen van hetzelfde team: componist Dimitris Kontopoulos, productiegroep ARCADE en tekstschrijver Sharon Vaughn. Voor 2020 nam ze demo’s van vier nummers op, en in haar eigen woorden was SUPERG!RL «nummer één». Last Dance, uitgebracht in maart 2021, is een Engelstalig nummer met een door de jaren tachtig geïnspireerde sound. Fokas Evangelinos regisseerde het optreden in Rotterdam met dansers, licht en visuele effecten, en de Griekse ontwerper Vrettos Vrettakos maakte haar met kristallen bezette outfit.

Deze nummers zijn geen Griekse luisteroefening, want de teksten zijn Engels. Het Griekse materiaal ligt eromheen. In ERT’s Q Sessions van 2020 met Kontopoulos zong ze ook duetten met Sakis Rouvas en Kalomira, en vóór het songfestival van 2021 drukten Griekse kranten haar antwoorden in het Grieks af over zenuwen, het afgelaste jaar en de steun van Grieken in het buitenland. Haar loopbaan laat zien hoe een artiest een land kan vertegenwoordigen terwijl ze in een derde taal zingt.

Stefania hoort bij een generatie artiesten die hun Griekse identiteit over grenzen heen beleven. In een interview met in.gr zei ze in 2021 dat zij, geboren en getogen in Nederland, ook «μια Ελληνίδα της ομογένειας» (een Griekse uit de diaspora) was, en ze vroeg Grieken in het buitenland de Griekse delegatie te steunen. Die zin, op deze pagina afgedrukt, is je materiaal. Lees hem hardop en onderstreep γεννήθηκα, μεγάλωσα en ομογένεια (ik werd geboren, ik groeide op, diaspora). Schrijf daarna twee eigen zinnen in het Grieks: welke talen je spreekt en in welke taal een lied dat je mooi vindt gezongen wordt. Bijvoorbeeld: Μιλάω ολλανδικά και ελληνικά, αλλά το τραγούδι είναι στα αγγλικά (Ik spreek Nederlands en Grieks, maar het lied is in het Engels). Dit is een oefenzin voor leerders, geen citaat.

• Haar outfit in Rotterdam, van de Griekse ontwerper Vrettos Vrettakos, telde volgens Griekse media minstens 200.000 Swarovski-kristallen.
• In de finale van 2021 gaven de jury’s van Cyprus en Frankrijk Griekenland elk 12 punten.
• Na de afgelasting van 2020 wachtte ze ongeveer anderhalf jaar op haar songfestivalpodium en zei ze tegen To Vima eenvoudig: «Στενοχωρήθηκα πολύ» (Ik was erg verdrietig).
• Ze was 18 toen ze in Rotterdam voor Griekenland zong, vijf jaar nadat ze Nederland op het Junior Eurovisiesongfestival had vertegenwoordigd.