Kies een taal

grecfacilegrecfacile
Aristoteles
After Lysippos · Public domain · Wikimedia Commons

C2Oudheid · Filosoof

Aristoteles

Αριστοτέλης

384 BC – 322 BC · Stagira (Chalkidiki); Athene (het Lyceum); Chalkis

Aristoteles (Αριστοτέλης, 384–322 v.Chr.), geboren in Stagira op Chalkidiki, studeerde twintig jaar bij Plato, was de leraar van de jonge Alexander en stichtte in Athene zijn eigen school, het Lyceum. Zijn bewaarde colleges behandelen logica, fysica, biologie, de ziel, ethiek, politiek, retorica en dichtkunst, en tweeduizend jaar lang was hij in het Grieks, Arabisch en Latijn eenvoudig «de Filosoof». Het Nieuwgrieks denkt nog altijd met zijn woorden: ουσία, ενέργεια, κατηγορία, πολιτικόν ζώον.

Leven

Aristoteles werd in 384 v.Chr. geboren in Stagira, een kleine Ionische kolonie aan de oostkust van Chalkidiki. Zijn vader Nikomachos was lijfarts van koning Amyntas III van Macedonië, wat zowel de levenslange belangstelling van de zoon voor levende wezens als zijn banden met het Macedonische hof kan verklaren. Al vroeg wees geworden, werd hij op zijn zeventiende naar Athene gestuurd, naar de Academie van Plato, en bleef daar twintig jaar als leerling en docent. Toen Plato in 347 v.Chr. stierf en de Academie overging naar diens neef Speusippos, verliet Aristoteles Athene.

De jaren daarna bracht hij door in Klein-Azië en op Lesbos: in Assos, aan het hof van de heerser Hermias, met wiens nicht Pythias hij trouwde, en in Mytilene, waar hij met zijn leerling Theophrastos de vissen, vogels en schelpdieren van de lagune van Kalloni bestudeerde. In 343 v.Chr. riep Philippus II van Macedonië hem naar Mieza om zijn dertienjarige zoon Alexander op te voeden; de lessen duurden ongeveer drie jaar, en later stuurde de leerling zijn leraar specimens uit Azië.

In 335 v.Chr. keerde Aristoteles terug naar Athene en opende een school in het heilige bos van Apollo Lykeios, het Lyceum, waar hij al wandelend lesgaf onder de overdekte zuilengang, de περίπατος, die zijn volgelingen de naam peripatetici bezorgde; daar bracht hij een bibliotheek, kaarten en verzamelingen bijeen. Toen Alexander in 323 v.Chr. stierf en een anti-Macedonische stemming Athene overspoelde, werd Aristoteles, net als ooit Socrates, van goddeloosheid beschuldigd en trok hij zich terug op het landgoed van zijn moeder in Chalkis op Euboea, met de woorden, zo wordt verteld, dat hij de Atheners niet een tweede keer tegen de filosofie wilde laten zondigen. Hij stierf daar in 322 v.Chr., 62 jaar oud.

Werk

Wat van Aristoteles bewaard is, zo'n dertig werken, zijn de collegereeksen van het Lyceum, beknopt en ongepolijst, rond 60 v.Chr. uitgegeven door Andronikos van Rhodos; de elegante dialogen die hij tijdens zijn leven publiceerde, zijn verloren. Het Όργανον (Organon, «het werktuig») legde de grondslag van de logica: het syllogisme, de categorieën, de regels van geldig redeneren, die tot in de negentiende eeuw ongewijzigd werden onderwezen. De Φυσικά (Fysica) en de Μετά τα Φυσικά (Metafysica), zo genoemd eenvoudig naar haar plaats «na de natuurkundige werken» in de uitgave, analyseren verandering, oorzaak en zijn, met de vier oorzaken, stof en vorm, mogelijkheid en werkelijkheid, en de onbewogen beweger; de eerste zin, dat alle mensen van nature verlangen te weten, is de beroemdste opening in de filosofie.

De Ηθικά Νικομάχεια (Ethica Nicomachea), opgedragen aan zijn zoon, definieert geluk, ευδαιμονία, als een leven van activiteit in overeenstemming met de deugd, en deugd als het midden tussen twee uitersten: moed tussen lafheid en roekeloosheid. De Πολιτικά (Politica) vertrekt van de stelling dat de mens van nature een politiek dier is, put uit de verzameling van 158 staatsinrichtingen van de school en verdedigt de gemengde regeringsvorm van de middenklasse. De Περί Ποιητικής (Poëtica) is de eerste literatuurtheorie: de tragedie is de nabootsing van een ernstige handeling die door medelijden en vrees de κάθαρσις van zulke emoties tot stand brengt, een zin waarover sindsdien wordt gestreden. Daaromheen staan de Ρητορική (Retorica), Περί Ψυχής (Over de ziel) en de grote biologische werken, vooral de Περί τα ζώα ιστορίαι (Historia animalium), die zo'n vijfhonderd soorten beschrijven en Aristoteles, in de woorden van Darwin, tot meester van alle natuuronderzoekers maken.

Nalatenschap in het Griekenland van nu

Aristoteles is in Griekenland aanwezig zoals weinig antieke denkers. Het centrale plein van Thessaloniki en de universiteit, de Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, gesticht in 1925, dragen zijn naam; het dorp Stagira op Chalkidiki heeft een Aristotelespark met werkende modellen van zijn natuurkundige experimenten, en de opgegraven ruïnes van het antieke Stagira liggen aan zee bij Olympiada. In Athene is het terrein van het Lyceum, in 1996 achter het Byzantijns Museum ontdekt, sinds 2014 open voor bezoekers: een palaestra en de contouren van de wandelpaden waar hij lesgaf. Scholieren lezen in hun laatste jaar de Ethica Nicomachea en de Politica in het origineel, en zijn woordscheppingen zijn alledaags Nieuwgrieks: πολιτικόν ζώον, η χρυσή μεσότης, κάθαρση, ενέργεια, κατηγορία, ουσία. Zijn 2400ste geboortedag werd in 2016 wereldwijd door UNESCO gevierd.

Wist je dat?

  • Het woord «metafysica» betekent niets meer dan «de boeken die na de Fysica geplaatst zijn» in de antieke uitgave van zijn werken.
  • Hij bestudeerde zeedieren in de lagune van Kalloni op Lesbos en beschreef de voortplanting van de doornhaai en de octopus correct, waarnemingen die pas in de negentiende eeuw werden bevestigd.
  • Zijn school was genoemd naar het heiligdom van Apollo Lykeios waar ze stond, en «lyceum», λύκειο, is vandaag in het Grieks en vele andere talen het woord voor de hogere klassen van het voortgezet onderwijs.
  • De resten van het Lyceum werden in 1996 in het centrum van Athene gevonden bij graafwerk voor een nieuw museum, en het terrein is sinds 2014 open voor het publiek.

Belangrijkste werken

Griekse titelTitelJaar
ΌργανονOrganon, de logische geschriftenc. 350–322 BC
ΦυσικάFysicac. 350–322 BC
Μετά τα ΦυσικάMetafysicac. 350–322 BC
Ηθικά ΝικομάχειαEthica Nicomacheac. 335–322 BC
ΠολιτικάPoliticac. 335–322 BC
Περί ΠοιητικήςPoëticac. 335–322 BC

Een zin om te onthouden

Πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει.

In het Grieks van nuΌλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους επιθυμούν τη γνώση.

Pantes anthropoi tou eidenai oregontai fysei.

Alle mensen verlangen van nature te weten.

Μετά τα Φυσικά (Metaphysics) Α 1, 980a, opening sentence

Uit het origineel

De tekst zoals Aristoteles hem schreef, rechtenvrij, met onze eigen vertaling ernaast.

«Μετὰ τὰ φυσικά»Metafysica

Het begin van de Metafysica: vanuit het genoegen dat we scheppen in het eenvoudige zien klimt Aristoteles stap voor stap, via geheugen en ervaring, op naar kunst en kennis. De eerste zin is die welke op deze pagina wordt geciteerd.

πάντες ἄνθρωποι τοῦ εἰδέναι ὀρέγονται φύσει. σημεῖον δ᾽ ἡ τῶν αἰσθήσεων ἀγάπησις· καὶ γὰρ χωρὶς τῆς χρείας ἀγαπῶνται δι᾽ αὑτάς, καὶ μάλιστα τῶν ἄλλων ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων. οὐ γὰρ μόνον ἵνα πράττωμεν ἀλλὰ καὶ μηθὲν μέλλοντες πράττειν τὸ ὁρᾶν αἱρούμεθα ἀντὶ πάντων ὡς εἰπεῖν τῶν ἄλλων. αἴτιον δ᾽ ὅτι μάλιστα ποιεῖ γνωρίζειν ἡμᾶς αὕτη τῶν αἰσθήσεων καὶ πολλὰς δηλοῖ διαφοράς. φύσει μὲν οὖν αἴσθησιν ἔχοντα γίγνεται τὰ ζῷα, ἐκ δὲ ταύτης τοῖς μὲν αὐτῶν οὐκ ἐγγίγνεται μνήμη, τοῖς δ᾽ ἐγγίγνεται. καὶ διὰ τοῦτο ταῦτα φρονιμώτερα καὶ μαθητικώτερα τῶν μὴ δυναμένων μνημονεύειν ἐστί, φρόνιμα μὲν ἄνευ τοῦ μανθάνειν ὅσα μὴ δύναται τῶν ψόφων ἀκούειν (οἷον μέλιττα κἂν εἴ τι τοιοῦτον ἄλλο γένος ζῴων ἔστι), μανθάνει δ᾽ ὅσα πρὸς τῇ μνήμῃ καὶ ταύτην ἔχει τὴν αἴσθησιν. τὰ μὲν οὖν ἄλλα ταῖς φαντασίαις ζῇ καὶ ταῖς μνήμαις, ἐμπειρίας δὲ μετέχει μικρόν· τὸ δὲ τῶν ἀνθρώπων γένος καὶ τέχνῃ καὶ λογισμοῖς. γίγνεται δ᾽ ἐκ τῆς μνήμης ἐμπειρία τοῖς ἀνθρώποις· αἱ γὰρ πολλαὶ μνῆμαι τοῦ αὐτοῦ πράγματος μιᾶς ἐμπειρίας δύναμιν ἀποτελοῦσιν.Alle mensen streven van nature naar weten. Een teken daarvan is de liefde voor de zintuigen: want ook los van hun nut houden we van ze om henzelf, en meer dan van alle andere van het gezicht. Niet alleen om te handelen, maar ook wanneer we niets van plan zijn te doen, verkiezen we het zien, om zo te zeggen, boven al het andere. De oorzaak is dat dit zintuig ons meer dan de andere doet kennen en veel verschillen aan het licht brengt. De dieren worden dus van nature met waarneming geboren; maar uit de waarneming ontstaat bij sommige geen geheugen, bij andere wel. En daarom zijn deze verstandiger en leergieriger dan die welke zich niet kunnen herinneren: verstandig zonder te leren zijn de dieren die geen geluiden kunnen horen – zoals de bij en elke andere soortgelijke diersoort, als die bestaat –, terwijl die dieren leren die naast het geheugen ook dit zintuig hebben. De andere dieren leven dus van voorstellingen en herinneringen, en hebben weinig deel aan ervaring; maar het mensengeslacht leeft ook van kunst en redenering. Uit het geheugen ontstaat bij de mensen ervaring: want vele herinneringen aan hetzelfde ding krijgen samen de kracht van één enkele ervaring.

Μετὰ τὰ φυσικά Α 1, 980a21–980b29 (c. 350–322 BC), the opening · Tekst uit het publieke domein, bron: perseus.tufts.edu

C2

Lees over Aristoteles in het Grieks (C2)

Woorden uit de tekst

  • arts (formeel)
  • ik bezoek (een school)
  • ik ben het oneens
  • eeuwig
  • opvoeding, vorming
  • volgeling, aanhanger
  • deugd
  • millennium

Anderen op niveau C2

Alle 100 persoonlijkheden →