Vasilis Logothetidis

Logothetidis lindi në vitin 1898 në Miriofito (sot Mürefte, në Turqi), një fshat grek në bregun e detit të Marmarasë, në Thrakën Lindore, dhe u rrit në Kostandinopojë. I ri erdhi në Athinë dhe doli në skenë; nga viti 1919 luajti për shumë vite në trupën e Marika Kotopoulit, aktores së madhe të kohës, duke mësuar zanatin para publikut popullor. Greqia kishte atëherë një jetë teatrore të gjallë me revista, opereta dhe komedi, dhe një aktor komik duhej të këndonte, të kërcente dhe të improvizonte.

Mes dy luftërave u bë aktor kryesor, dhe në vitin 1947 themeloi trupën e vet teatrore, të cilën e drejtoi deri në vdekje dhe që ishte një nga më të suksesshmet në Athinë. Forca e saj e madhe ishte komedia e zakoneve: pjesë për familjen athinase të klasës së mesme, shqetësimet e saj për para, xhelozitë dhe ëndrrat e saj për respekt. Shumë nga këto pjesë i shkruan për të autorët komikë Alekos Sakellarios dhe Christos Giannakopoulos, dhe ai i luajti me vite para sallave plot. Shoqja e tij e shumë viteve, aktorja Ilia Livykou, ishte shpesh partnerja e tij në skenë dhe në ekran.

Pas Luftës së Dytë Botërore kinemaja greke filloi të rritej, dhe që nga fillimi i viteve 1950 Logothetidis i solli në ekran rolet e tij më të mira teatrore. Në më pak se dhjetë vjet bëri një seri filmash të suksesshëm që e kthyen në një yll të njohur në çdo shtëpi greke. Ende punonte, në skenë dhe në film, kur vdiq në shtëpinë e tij në Palaio Faliro, në Athinë, në shkurt 1960. Vdekja e tij u ndie si fundi i një epoke të komedisë greke.

Krijimi i madh i Logothetidisit ishte një tip: njeriu i vogël, i ndershëm, pak frikacak i klasës së mesme athinase, që do një jetë të qetë dhe vazhdimisht futet në telashe. Ka frikë nga gruaja, nga shefi dhe nga ç'do të thonë fqinjët, gënjen për të dalë nga një ngatërresë dhe vetëm e përkeqëson, dhe në fund fiton zemra e tij e mirë. Publiku njihte te ai veten dhe etërit e vet. Komizmi i tij nuk ishte farsë me goditje e rrëzime; jetonte në zërin e tij, në pauzat, në sytë e frikësuar dhe në lëvizjet e tij të vogla e të ngutura.

Filmat e tij më të njohur u bënë mes viteve 1952 dhe 1958, shumë prej tyre me regji të Alekos Sakellarios. Në Ένα βότσαλο στη λίμνη (Një guralec në liqen, 1952), siç e thotë titulli, mjafton një ngjarje e vogël për të trazuar një jetë të qetë familjare. Pasoi Δεσποινίς ετών 39 (Zonjushë 39 vjeçe, 1954), dhe në Η κάλπικη λίρα (Monedha e rreme, 1955) të Giorgos Tzavellas ai luan të parën nga katër historitë e saj. Ο Ζηλιαρόγατος (Maçoku xheloz, 1956), po ashtu i Tzavellas, është komedia e një burri të torturuar nga xhelozia. Ένας ήρως με παντούφλες (Një hero me pantofla, 1958) e përmbledh në titull gjithë personazhin e tij: një hero, por shtëpiak. Filmat janë të thjeshtë në stil, por aktrimi është i klasit të parë.

Logothetidis është babai i komedisë kinematografike greke që i bëri vitet 1950 dhe 1960 një epokë të artë: aktorë si Thanasis Veggos, Lambros Konstantaras dhe Dinos Iliopoulos punuan në botën që ai hapi. Filmat e tij shfaqen pa pushim në televizionin grek, sidomos pasditeve të festave, dhe gjenden lehtë në internet. Për atë që mëson janë një dhuratë: dialogët janë të qartë, situatat universale dhe greqishtja e familjes athinase është ende greqishtja që dëgjon sot. Filloni me Ο Ζηλιαρόγατος ose Ένας ήρως με παντούφλες. Aktorët grekë ende e përmendin kur flasin për ritmin e përsosur komik.

• Lindi në Miriofito, një fshat grek i Thrakës Lindore që sot është Mürefte, në Turqi.
• Shumica e filmave të tij të famshëm ishin fillimisht komedi skenike që i kishte luajtur tashmë me trupën e vet.
• Shoqja e tij e shumë viteve, aktorja Ilia Livykou, luante shpesh përballë tij.
• Të gjithë filmat e tij të famshëm u bënë në nëntë vitet e fundit të jetës së tij, mes 1952 dhe 1958.