Ismini Kapandai

Ismini Kapandai lindi në Athinë më 1939 dhe u rrit në lagjen Kolonaki, në një shtëpi plot libra. Në një intervistë për revistën greke LiFO më 2020 tha se leximi e kishte mbështetur në çdo periudhë të jetës. Nëna e saj kishte rrënjë në Azinë e Vogël dhe kishte studiuar në Londër; babai ishte inxhinier mekanik dhe elektrik. U martua me poetin dhe skulptorin Vasos Kapantais, me prejardhje nga Pergami, i vdekur më 1990.

Shkrimi i saj lindi nga bisedat me bashkëshortin për atë që do të thotë të jesh grek modern, një νεοέλληνας. Kjo pyetje e shtyu të lexonte për kryengritjet greke nën sundimin osman, dhe kërkimi u bë libri i saj i parë, Επτά φορές το δαχτυλίδι (Shtatë herë unaza), botuar nga Estia më 1989. Më 1990 erdhi Απειρωτάν και Τούρκων (Për epirotët dhe turqit). Ai mori Çmimin e Letrave të Krishtera më 1990 dhe Çmimin Uranis të Akademisë së Athinës më 1992. Që atëherë ka botuar më shumë se dhjetë romane me Estia, Kastaniotis dhe Ikaros, si dhe një libër për fëmijë, albume të ilustruara për grekët e Azisë së Vogël dhe kishat e Kostandinopojës, tregime në gazeta e revista dhe tekste për dokumentarë. Përkthen gjithashtu në greqisht, nga Mathilda e Mary Shelley te Kullat e Barchesterit të Anthony Trollope. Më 2001 revista letrare Εξώπολις (Eksopolis) i kushtoi veprës së saj një grup faqesh, me një intervistë të gjatë.

Shumica e romaneve të Kapandait janë historike, por ajo ka thënë se synimi i saj është «e vërteta e tekstit letrar», jo një mësim historie. Το άλας της γης (Kripa e tokës, 2002) zhvillohet në Selanik në gjysmën e parë të shekullit XIV, gjatë një konflikti brenda klasës sunduese që u kthye në luftë mes klasave shoqërore. Εμείς έχουμε εμάς (Ne kemi veten, 2007) lëviz mes Epirit, Ishujve Jonianë dhe Italisë nën sundimin osman. Σικελικός Εσπερινός (Mbrëmja siciliane) nis në Kretën veneciane, në kohën e perandorit Mihali VIII Paleolog dhe Bashkimit të Kishave të vitit 1274, pastaj udhëton drejt Sicilisë dhe Kostandinopojës. Η Φλώρια των νερών (Floria e ujërave, 1999), histori dashurie për të huajin dhe problemin e përkatësisë, arriti te lexuesit anglishtfolës më 2002 në përkthimin e Rick Newton-it, që fitoi Çmimin e Përkthimit Elizabeth Constantinides të Modern Greek Studies Association.

Ajo shkruan edhe për kohë më të afërta. Με θέα τη ζωή (Me pamje nga jeta, 2009) ndjek një grua që rrëfen ngritjen dhe rënien e familjes së saj gjatë shekullit XX, ndërsa Αστική οικία στο Χαλάνδρι (Një shtëpi qytetare në Halandri, 2017) është roman policor që zhvillohet në një periferi të Athinës në mesin e viteve 1990. Το βρωμερόν ύδωρ της λήθης (Uji i qelbur i harresës, 2020) kthehet në Athinë menjëherë pas vrasjes së Joanis Kapodistrias më 1831; titulli vjen nga teksti anonim i vitit 1806 Ελληνική Νομαρχία. Librat e saj janë botuar edhe në Montreal, Sofje, Beograd dhe Milano.

Romanet e Kapandait vazhdojnë të botohen nga Kastaniotis dhe Ikaros, dhe qendra kulturore e biblioteka bashkiake në Atikë e kanë ftuar në takime klubesh leximi, në Halandri më 2010 dhe në Aspropirgos më 2018. Qendra e Gjuhës Greke i rendit faqet e vitit 2001 të Εξώπολις për të në arkivin e saj elektronik të revistave. Për një hap të parë në greqisht, merrni një mjedis nga kjo faqe: Θεσσαλονίκη, 14ος αιώνας (Selanik, shekulli XIV) ose Αθήνα, 1831 (Athinë, 1831). Pyesni Πού; (Ku?) dhe Πότε; (Kur?), pastaj përgjigjuni me dy fjali të shkurtra tuajat: Η ιστορία είναι στη Θεσσαλονίκη. Είναι ο 14ος αιώνας (Historia është në Selanik. Është shekulli XIV). Këto fjali ushtrimi janë tonat, jo citate nga librat e saj.

• Libri i saj i parë lindi nga bisedat me bashkëshortin për atë që e bën dikë grek modern.
• Përkthimi anglisht i Η Φλώρια των νερών i solli përkthyesit një çmim më 2002.
• Titulli Το βρωμερόν ύδωρ της λήθης vjen nga një tekst grek anonim i vitit 1806.
• Ajo ka përkthyer në greqisht Mathildën e Mary Shelley.