Vasilis Logothetidis

Logothetidis werd in 1898 geboren in Myriofyto (nu Mürefte, in Turkije), een Grieks dorp aan de Zee van Marmara in Oost-Thracië, en groeide op in Constantinopel. Als jonge man kwam hij naar Athene en ging hij het toneel op; vanaf 1919 speelde hij jarenlang in het gezelschap van Marika Kotopouli, de grote actrice van die tijd, en leerde hij zijn vak voor een volks publiek. Griekenland had toen een levendig theaterleven van revues, operettes en komedies, en een komisch acteur moest kunnen zingen, dansen en improviseren.

Tussen de oorlogen werd hij een hoofdrolspeler, en in 1947 richtte hij zijn eigen toneelgezelschap op, dat hij tot zijn dood leidde en dat een van de succesvolste van Athene was. De grote kracht ervan was de zedenkomedie: stukken over het Atheense middenklassegezin, zijn geldzorgen, zijn jaloezieën en zijn dromen van fatsoen. Veel van die stukken werden voor hem geschreven door de komedieschrijvers Alekos Sakellarios en Christos Giannakopoulos, en hij speelde ze jarenlang voor volle zalen. Zijn levensgezellin van vele jaren, de actrice Ilia Livykou, was vaak zijn tegenspeelster op het toneel en op het doek.

Na de Tweede Wereldoorlog begon de Griekse film te groeien, en vanaf het begin van de jaren vijftig bracht Logothetidis zijn beste toneelrollen naar het witte doek. In minder dan tien jaar maakte hij een reeks kassuccessen die hem tot een ster maakten die in elk Grieks huishouden bekend was. Hij werkte nog, op het toneel en in de film, toen hij in februari 1960 in zijn huis in Palaio Faliro, Athene, overleed. Zijn dood werd ervaren als het einde van een tijdperk van de Griekse komedie.

De grote schepping van Logothetidis was een type: de kleine, eerlijke, ietwat laffe man uit de Atheense middenklasse, die een rustig leven wil en steeds weer in de problemen raakt. Hij is bang voor zijn vrouw, voor zijn baas en voor wat de buren zullen zeggen, hij liegt om zich eruit te redden en maakt het alleen maar erger, en uiteindelijk wint zijn goede hart. Het publiek herkende zichzelf en zijn vaders in hem. Zijn komiek was geen slapstick; die leefde in zijn stem, zijn pauzes, zijn angstige ogen en zijn kleine, pietluttige bewegingen.

Zijn bekendste films kwamen tussen 1952 en 1958 tot stand, veel ervan geregisseerd door Alekos Sakellarios. In Ένα βότσαλο στη λίμνη (Een kiezel in het meer, 1952) is, zoals de titel zegt, één kleine gebeurtenis genoeg om een rustig gezinsleven op te schudden. Daarna volgde Δεσποινίς ετών 39 (Juffrouw van 39, 1954), en in Giorgos Tzavellas' Η κάλπικη λίρα (Het valse muntstuk, 1955) speelt hij het eerste van de vier verhalen. Ο Ζηλιαρόγατος (De jaloerse kater, 1956), ook van Tzavellas, is de komedie van een echtgenoot die door jaloezie wordt gekweld. Ένας ήρως με παντούφλες (Een held op pantoffels, 1958) vat zijn hele personage samen in de titel: een held, maar een huiselijke. De films zijn eenvoudig van stijl, maar het acteerwerk is eersteklas.

Logothetidis is de vader van de Griekse filmkomedie die de jaren vijftig en zestig tot een gouden eeuw maakte: acteurs als Thanasis Veggos, Lambros Konstantaras en Dinos Iliopoulos werkten in de wereld die hij had geopend. Zijn films worden keer op keer uitgezonden op de Griekse televisie, vooral op feestdagmiddagen, en ze zijn online makkelijk te vinden. Voor wie Grieks leert zijn ze een geschenk: de dialogen zijn helder, de situaties universeel, en het Grieks van het Atheense gezin is nog steeds het Grieks dat je vandaag hoort. Begin met Ο Ζηλιαρόγατος of Ένας ήρως με παντούφλες. Griekse acteurs noemen zijn naam nog steeds wanneer ze het over perfecte komische timing hebben.

• Hij werd geboren in Myriofyto, een Grieks dorp in Oost-Thracië dat nu Mürefte in Turkije is.
• De meeste van zijn beroemde films waren eerst toneelkomedies die hij al met zijn eigen gezelschap had gespeeld.
• Zijn levensgezellin van vele jaren, de actrice Ilia Livykou, speelde vaak tegenover hem.
• Al zijn beroemde films werden gemaakt in de laatste negen jaar van zijn leven, tussen 1952 en 1958.