Jenny Karezi

Evgenia Karpouzi lindi në Athinë më 12 janar 1932. Studioi në Shkollën e Dramës të Teatrit Kombëtar nga viti 1951 deri në 1954 dhe u diplomua me notat më të larta. Në skenë dhe në ekran mori emrin Jenny Karezi; debutoi në kinema me Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο (Organo, varfëri dhe dinjitet, 1955) dhe shpejt mori role më të mëdha.

Në vitet 1960 ishte yll i arkës për studiot greke të filmit, sidomos për Finos Film, në komedi dhe drama, dhe shtypi e kishte qejf ta krahasonte me Aliki Vougiouklakin: Aliki ishte vajza e ëmbël e fqinjëve, Jenny gruaja moderne, e sofistikuar dhe ironike. Në vitin 1968 u martua me aktorin Kostas Kazakos, dhe djali i tyre, Konstantinos Kazakos, i lindur në 1969, u bë gjithashtu aktor. Që atëherë punoi kryesisht në teatër me bashkëshortin, në trupën e tyre.

Gjatë diktaturës së kolonelëve (1967–1974) çifti vuri në skenë pjesë që nuk i pëlqenin regjimit, dhe në nëntor 1973 Karezi u arrestua dhe u mbajt në izolim nga policia ushtarake për më shumë se tri javë. Pas rënies së juntës Karezi luajti rolet e mëdha të dramës moderne dhe antike. Vdiq nga kanceri në Athinë në vitin 1992, në moshën gjashtëdhjetë vjeç, dhe vdekja e saj u vajtua në të gjithë vendin.

Filmat e Karezit janë zemra e kujtesës popullore greke. Në Δεσποινίς Διευθυντής (Zonjusha Drejtoreshë, 1964) ajo luan një grua të re që merr drejtimin e një kompanie dhe duhet ta dëshmojë veten para burrave përreth; në Μια τρελή, τρελή οικογένεια (Një familje e çmendur, e çmendur, 1965) është pjesë e një shtëpie kaotike; në Κοντσέρτο για πολυβόλα (Koncert për mitralozë, 1967) tregoi se mund të mbante një rol dramatik. Ishte e shpejtë, elegante dhe zbavitëse, dhe luante gra që mendojnë me kokën e tyre, pak përpara Greqisë së kohës së saj.

Puna e saj më e rëndësishme, megjithatë, ishte në skenë. Në qershor 1973 trupa Karezi–Kazakos paraqiti Το μεγάλο μας τσίρκο (Cirku ynë i madh) të Iakovos Kampanellisit në teatrin Athinaion të Athinës, me regji të Kazakosit dhe me këngë të Stavros Xarchakosit të kënduara nga Nikos Xylouris. Shfaqja tregonte historinë greke nga lashtësia deri në ditët tona si një cirk, dhe publiku e kuptonte çdo aludim për juntën. U bë një ngjarje politike, e parë nga rreth 550 000 vetë; pas kryengritjes së Politeknikut në nëntor 1973, studentët e së cilës kishin marrë parullat e saj, Karezi u arrestua. Më vonë, në Greqinë e lirë, Karezi luajti heroinat e tragjedisë antike dhe të teatrit modern, dhe kritikët lavdëruan saktësinë e çdo vështrimi dhe çdo pauze.

Karezi është ende në ekranet greke: komeditë e saj të Finos Film shfaqen vazhdimisht në televizion dhe janë një mënyrë e lehtë dhe e këndshme për të dëgjuar greqishten e përditshme të viteve 1960. Filloni me Δεσποινίς Διευθυντής ose Μια τρελή, τρελή οικογένεια; në vitin 1971 ajo luajti edhe heroinën e 1821-shit në filmin Μαντώ Μαυρογένους. Këngët e Το μεγάλο μας τσίρκο, të kënduara nga Nikos Xylouris, ende dëgjohen në çdo përvjetor të kryengritjes së Politeknikut të 1973-shit. Pyetja «Karezi apo Vougiouklaki?» është një klasik i bisedës greke, dhe djali i saj Konstantinos Kazakos e mban gjallë emrin e familjes në skenë. Në këtë faqe mund të lexoni edhe për Aliki Vougiouklakin dhe Iakovos Kampanellisin.

• Emri i saj i vërtetë ishte Evgenia Karpouzi; Jenny Karezi ishte emër skenik.
• U diplomua në Shkollën e Dramës të Teatrit Kombëtar me notat më të larta në vitin 1954.
• Pas kryengritjes së Politeknikut në nëntor 1973 u arrestua nga policia ushtarake e juntës dhe u mbajt në izolim deri në mes të dhjetorit.
• Për një brez të tërë, grekët u ndanë në fansa të Karezit dhe fansa të Vougiouklakit.