Jenny Karezi

Evgenia Karpouzi werd op 12 januari 1932 in Athene geboren. Ze studeerde van 1951 tot 1954 aan de Toneelschool van het Nationaal Theater en studeerde af met de hoogste cijfers. Op het toneel en op het witte doek nam ze de naam Jenny Karezi aan; ze debuteerde in de film Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο (Draaiorgel, armoede en eergevoel, 1955) en kreeg al snel grotere rollen.

In de jaren zestig was ze een kassucces voor de Griekse filmstudio's, vooral Finos Film, in komedies en drama's, en de pers vergeleek haar maar al te graag met Aliki Vougiouklaki: Aliki was het lieve buurmeisje, Jenny de verfijnde, ironische moderne vrouw. In 1968 trouwde ze met de acteur Kostas Kazakos, en hun zoon Konstantinos Kazakos, geboren in 1969, werd ook acteur. Vanaf toen werkte ze vooral in het theater met haar man, in hun eigen gezelschap.

Tijdens de dictatuur van de kolonels (1967–1974) bracht het paar stukken op het toneel die het regime niet bevielen, en in november 1973 werd Karezi gearresteerd en door de militaire politie meer dan drie weken in isolatie vastgehouden. Na de val van de junta speelde Karezi de grote rollen van het moderne en het antieke drama. Ze stierf in 1992 in Athene aan kanker, op zestigjarige leeftijd, en haar dood werd in het hele land betreurd.

Karezi's films vormen het hart van het Griekse volksgeheugen. In Δεσποινίς Διευθυντής (Juffrouw de Directeur, 1964) speelt ze een jonge vrouw die een bedrijf overneemt en zich moet bewijzen tegenover de mannen om haar heen; in Μια τρελή, τρελή οικογένεια (Een gekke, gekke familie, 1965) maakt ze deel uit van een chaotisch huishouden; in Κοντσέρτο για πολυβόλα (Concert voor machinegeweren, 1967) liet ze zien dat ze een dramatische rol kon dragen. Ze was snel, elegant en grappig, en speelde vrouwen die zelf nadenken, een beetje vooruit op het Griekenland van haar tijd.

Haar belangrijkste werk lag echter op het toneel. In juni 1973 bracht het gezelschap Karezi–Kazakos Το μεγάλο μας τσίρκο (Ons grote circus) van Iakovos Kampanellis in het Athinaion-theater in Athene, in regie van Kazakos, met liederen van Stavros Xarchakos gezongen door Nikos Xylouris. De voorstelling vertelde de Griekse geschiedenis van de oudheid tot nu als een circus, en het publiek begreep elke toespeling op de junta. Het werd een politieke gebeurtenis, gezien door zo'n 550.000 mensen; na de opstand van de Polytechnische School in november 1973, waarvan de studenten de leuzen ervan hadden overgenomen, werd Karezi gearresteerd. Later, in een vrij Griekenland, speelde Karezi de heldinnen van de antieke tragedie en het moderne theater, en critici prezen de precisie van elke blik en elke pauze.

Karezi is nog altijd op de Griekse schermen: haar Finos Film-komedies worden steeds opnieuw op televisie uitgezonden en zijn een makkelijke, plezierige manier om het alledaagse Grieks van de jaren zestig te horen. Begin met Δεσποινίς Διευθυντής of Μια τρελή, τρελή οικογένεια; in 1971 speelde ze ook de heldin van 1821 in de film Μαντώ Μαυρογένους. De liederen van Το μεγάλο μας τσίρκο, gezongen door Nikos Xylouris, klinken nog bij elke herdenking van de opstand van de Polytechnische School van 1973. De vraag «Karezi of Vougiouklaki?» is een klassieker in Griekse gesprekken, en haar zoon Konstantinos Kazakos houdt de familienaam levend op het toneel. Op deze site kunt u ook lezen over Aliki Vougiouklaki en Iakovos Kampanellis.

• Haar echte naam was Evgenia Karpouzi; Jenny Karezi was een artiestennaam.
• Ze studeerde in 1954 met de hoogste cijfers af aan de Toneelschool van het Nationaal Theater.
• Na de opstand van de Polytechnische School in november 1973 werd ze door de militaire politie van de junta gearresteerd en tot half december in isolatie vastgehouden.
• Een hele generatie lang waren de Grieken verdeeld in fans van Karezi en fans van Vougiouklaki.