Μια πόλη που χρειαζόταν τη θάλασσα
Η Αθήνα είχε πολλούς κατοίκους και όχι αρκετά σιτηρά, γι' αυτό το φαγητό έπρεπε να έρχεται από μακριά με πλοία. Τον 4ο αιώνα π.Χ. ο ρήτορας Δημοσθένης είπε στους Αθηναίους ότι έφερναν περισσότερα σιτηρά (σῖτος) από κάθε άλλο λαό. Είπε επίσης ότι από τη Μαύρη Θάλασσα ερχόταν τόσο σιτάρι όσο από όλους τους άλλους τόπους μαζί. Σιτηρά έρχονταν και από τη Σικελία και την Αίγυπτο.
Τα πλοία έφερναν και πολλά άλλα αγαθά. Σε έναν λόγο που έγραψε ο ιστορικός Θουκυδίδης, ο Περικλής καυχιέται ότι τα προϊόντα όλου του κόσμου φτάνουν στην Αθήνα. Ο τόπος όπου έφταναν και πουλιούνταν τα αγαθά λεγόταν ἐμπόριον, δηλαδή εμπορικό λιμάνι. Όποιος αγόραζε και πουλούσε αγαθά μακριά από το σπίτι του ήταν ἔμπορος. Οι Έλληνες λένε και τις δύο λέξεις ακόμη και σήμερα: το εμπόριο είναι η αγορά και η πώληση αγαθών, και ο έμπορος κάνει την ίδια δουλειά.
Στην αρχή οι Αθηναίοι είχαν τα πλοία τους στο Φάληρο, έναν κόλπο ανοιχτό στον άνεμο και στα κύματα. Κοντά υπήρχε ένα καλύτερο μέρος: ο Πειραιάς (Πειραιεύς).
Δοκίμασε τον εαυτό σου: 4 λέξεις από αυτή τη σελίδα
1 / 4
Τι σημαίνει αυτή η λέξη;
Τρία λιμάνια και δύο μακριά τείχη
Γύρω στο 493 π.Χ. ο Αθηναίος ηγέτης Θεμιστοκλής άρχισε να οχυρώνει τον Πειραιά. Ο Θουκυδίδης λέει ότι του άρεσε το μέρος, επειδή είχε τρία φυσικά λιμάνια. Από το 483 π.Χ. έπεισε επίσης τους Αθηναίους να φτιάξουν έναν μεγάλο στόλο. Κάθε λιμάνι είχε τη δική του δουλειά:
- Ο Κάνθαρος, το μεγαλύτερο, εξυπηρετούσε κυρίως το εμπόριο. Το σημερινό κεντρικό λιμάνι βρίσκεται στο ίδιο σημείο.
- Η Ζέα, που σήμερα λέγεται Πασαλιμάνι, ήταν μάλλον η κύρια βάση για τα πολεμικά πλοία. Επιγραφές του 4ου αιώνα π.Χ. αναφέρουν εδώ 196 νεώσοικους. Οι νεώσοικοι ήταν μακρόστενα κτίρια με στέγη, όπου φύλαγαν τα πολεμικά πλοία έξω από το νερό.
- Η Μουνιχία, που σήμερα λέγεται Μικρολίμανο, είχε 82 νεώσοικους.
Τον 5ο αιώνα π.Χ. ο αρχιτέκτονας Ιππόδαμος από τη Μίλητο σχεδίασε την πόλη σε κανονικά οικοδομικά τετράγωνα. Οι ιστορικοί διαφωνούν για την ακριβή χρονολογία. Ανάμεσα στο 461 και το 457 π.Χ. οι Αθηναίοι έχτισαν τα Μακρά Τείχη, μήκους περίπου 6 χιλιομέτρων, από την πόλη ως το λιμάνι. Χάρη σε αυτά, το φαγητό έφτανε στην Αθήνα από τη θάλασσα, ακόμη και όταν ένας εχθρικός στρατός βρισκόταν έξω από την πόλη. Όταν η Αθήνα έχασε τον μακρύ πόλεμο με τη Σπάρτη το 404 π.Χ., τα τείχη γκρεμίστηκαν. Ο Κόνων τα έχτισε ξανά το 393 π.Χ.
Πάνω σε ένα εμπορικό πλοίο
Το εμπορικό πλοίο (πλοῖον) πήγαινε αργά: η μεγαλύτερη ταχύτητά του ήταν περίπου έξι κόμβοι, δηλαδή 11 χιλιόμετρα την ώρα. Πολλά πλοία μετέφεραν φορτίο (φορτίον) 100 έως 150 τόνων. Τα μεγαλύτερα μετέφεραν περίπου 400 τόνους. Τα πλοία ταξίδευαν κυρίως το καλοκαίρι, περίπου από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο.
Οι έμποροι συνήθως δανείζονταν χρήματα για να αγοράσουν εμπορεύματα και νοίκιαζαν χώρο σε ένα πλοίο. Πολλοί πλοιοκτήτες ήταν ξένοι και όχι Αθηναίοι. Ο τόκος ήταν υψηλός, αλλά ο έμπορος επέστρεφε τα χρήματα μόνο αν το φορτίο έφτανε με ασφάλεια. Οι καταιγίδες και οι πειρατές ήταν πραγματικοί κίνδυνοι. Οι ιστορικοί προειδοποιούν ότι ξέρουμε αρκετά λίγα για αυτούς τους ανθρώπους.
Στον Πειραιά οι έμποροι έδειχναν τα εμπορεύματά τους σε έναν χώρο της αγοράς που λεγόταν δεῖγμα. Σήμερα το δείγμα είναι ένα μικρό μέρος από κάτι που εξετάζουμε. Κοντά στην Κερύνεια της Κύπρου, δύτες βρήκαν ένα ελληνικό εμπορικό πλοίο από το 300 π.Χ. περίπου. Είχε εκατοντάδες πήλινους αμφορείς (ἀμφορεῖς), οι περισσότεροι από τη Ρόδο, αμύγδαλα ακόμη μέσα στο τσόφλι τους και τουλάχιστον 27 μυλόπετρες. Τίποτα δεν δείχνει ότι πήγαινε στον Πειραιά, δείχνει όμως πώς ήταν ένα πραγματικό φορτίο.
Ο Σύλλας, το μαρμάρινο λιοντάρι και μια νέα αρχή
Το 86 π.Χ. ο Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας κατέλαβε τον Πειραιά και τον έκαψε, και αυτή τη φορά τα τείχη δεν ξαναχτίστηκαν. Το λιμάνι μίκρυνε, αλλά τα πλοία χρησιμοποιούσαν ακόμη τα ασφαλή νερά του. Τον Μεσαίωνα οι ναυτικοί το έλεγαν Πόρτο Λεόνε, δηλαδή το λιμάνι του λιονταριού, επειδή στην είσοδό του στεκόταν ένα τεράστιο μαρμάρινο λιοντάρι. Το 1687–1688 ένας βενετικός στόλος πήρε το λιοντάρι στη Βενετία.
Το 1834 η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα του νέου ελληνικού κράτους και το λιμάνι άρχισε πάλι να μεγαλώνει. Τα επόμενα χρόνια, άνθρωποι από νησιά όπως η Χίος και η Ύδρα εγκαταστάθηκαν εκεί. Σήμερα το Λιμάνι του Πειραιά παρουσιάζεται ως το φυσικό λιμάνι της Αθήνας και η κύρια πύλη της Ελλάδας. Από εκεί φεύγουν τα πλοία για τα νησιά, και φτάνουν πλοία με κοντέινερ και κρουαζιερόπλοια από όλο τον κόσμο.
Σημαντικές χρονολογίες
- 493 BCΟ Θεμιστοκλής αρχίζει να οχυρώνει τον Πειραιά (η χρονολογία είναι κατά προσέγγιση).
- 483 BCΟ Θεμιστοκλής ξεκινά το πρόγραμμα ναυπήγησης που κάνει την Αθήνα ναυτική δύναμη.
- 461–457 BCΤα Μακρά Τείχη ενώνουν την Αθήνα με το λιμάνι της.
- 5th c. BCΟ Ιππόδαμος από τη Μίλητο σχεδιάζει την πόλη του Πειραιά σε κανονικά τετράγωνα.
- 404 BCΗ Αθήνα χάνει τον πόλεμο με τη Σπάρτη και τα Μακρά Τείχη γκρεμίζονται.
- 393 BCΟ Κόνων ξαναχτίζει τα τείχη και το λιμάνι ανακάμπτει.
- 86 BCΟ Ρωμαίος στρατηγός Σύλλας καταλαμβάνει και καίει τον Πειραιά.
- 1834Η Αθήνα γίνεται πρωτεύουσα της Ελλάδας και το λιμάνι αρχίζει πάλι να μεγαλώνει.
Οκτώ λέξεις, τότε και τώρα
| Αρχαία | Σήμερα |
|---|---|
Τα νομίσματα στην αρχαία Ελλάδα: η δραχμή και η κουκουβάγια
Πολίτες, μέτοικοι και δούλοι στην αρχαία Αθήνα