Les subordonnées complétives
Ειδικές, βουλητικές, ενδοιαστικές, πλάγιες ερωτηματικές : quatre types qui occupent la place d’un nom. Le verbe principal décide lequel — ce n’est pas un choix libre.
Le verbe principal commande
Λέω, ξέρω, νομίζω, βλέπω → ειδική (ότι / πως). Θέλω, ζητώ, προτείνω, πρέπει → βουλητική (να). Φοβάμαι, ανησυχώ, κινδυνεύω → ενδοιαστική (μήπως). Ρωτώ, αναρωτιέμαι, δεν ξέρω → πλάγια ερωτηματική (αν, τι, πού…). Choisir « να » après λέω change le sens : « του είπα να φύγει » est un ordre, « του είπα ότι έφυγε » une information.
- Ξέρω ότι ήρθε χθες το βράδυ.Je sais qu’il est arrivé hier soir.
- Σου ζητώ να το ξανασκεφτείς.Je te demande d’y réfléchir encore.
- Φοβάμαι μήπως αργήσουμε στη συνάντηση.J’ai peur que nous arrivions en retard à la réunion.
- Αναρωτιέμαι αν θα προλάβουμε.Je me demande si nous arriverons à temps.
| είδος | σύνδεσμος | ρήματα που το ζητούν | παράδειγμα |
|---|---|---|---|
| ειδική | ότι, πως | λέω, ξέρω, νομίζω, βλέπω | Ξέρω ότι ήρθε. |
| βουλητική | να | θέλω, ζητώ, προτείνω, πρέπει | Θέλω να έρθεις. |
| ενδοιαστική | μήπως, μη | φοβάμαι, ανησυχώ, κινδυνεύω | Φοβάμαι μήπως αργήσει. |
| πλάγια ερωτηματική | αν, τι, πού, πώς, γιατί | ρωτώ, αναρωτιέμαι, δεν ξέρω | Ρώτησε αν θα έρθουμε. |
Pièges de forme
Trois erreurs récurrentes. D’abord ότι (que) contre ό,τι (ce que). Ensuite l’ordre indirect : la question perd son point d’interrogation et son inversion — « Ρώτησε πού μένω », jamais « Ρώτησε πού μένω; ». Enfin l’ενδοιαστική : après φοβάμαι, μήπως introduit ce qu’on craint, alors que ότι introduirait un fait établi.
Le même sujet à d’autres niveaux
Questions fréquentes
Comment choisir entre « ότι », « να » et « μήπως » ?
Ce n’est pas un choix libre : le verbe principal commande. «Λέω, ξέρω, νομίζω» appellent «ότι» («Ξέρω ότι ήρθε»), «θέλω, ζητώ, πρέπει» appellent «να» («Σου ζητώ να το ξανασκεφτείς»), «φοβάμαι, ανησυχώ» appellent «μήπως» («Φοβάμαι μήπως αργήσουμε»).
« Του είπα ότι έφυγε » et « του είπα να φύγει » : quelle différence ?
Le mode change l’acte de parole : avec «ότι» je rapporte un fait («je lui ai dit qu’il était parti»), avec «να» je donne un ordre («je lui ai dit de partir»). Le même verbe «λέω» sert aux deux.
Comment ponctuer une interrogative indirecte en grec ?
Sans point d’interrogation et sans inversion : on écrit «Ρώτησε πού μένω», jamais «Ρώτησε πού μένω;». C’est l’une des trois fautes récurrentes, avec la confusion «ότι / ό,τι» et l’emploi de «ότι» après «φοβάμαι» au lieu de «μήπως».