Les propositions relatives
Déterminative ou explicative : une virgule change le sens de la phrase entière, et c’est la distinction que presque personne ne ponctue correctement.
Le rôle de la virgule
Sans virgule, la relative restreint : « Οι φοιτητές που πέρασαν θα εγγραφούν » — seuls ceux qui ont réussi. Avec virgule, elle ajoute une information sur la totalité : « Οι φοιτητές, που πέρασαν, θα εγγραφούν » — tous ont réussi, et tous s’inscriront. Deux phrases, deux faits différents.
- Οι φοιτητές που πέρασαν θα εγγραφούν.Les étudiants qui ont réussi s’inscriront.
- Οι φοιτητές, που πέρασαν, θα εγγραφούν.Les étudiants, qui ont tous réussi, s’inscriront.
- Ο αδελφός μου που ζει στο Λονδίνο είναι γιατρός.Mon frère qui vit à Londres est médecin.
- Ο αδελφός μου, που ζει στο Λονδίνο, είναι γιατρός.Mon frère, qui vit à Londres, est médecin.
| τύπος | στίξη | λειτουργία | παράδειγμα |
|---|---|---|---|
| προσδιοριστική | χωρίς κόμμα | περιορίζει το σύνολο | Οι φοιτητές που πέρασαν θα εγγραφούν. |
| παραθετική | με κόμματα | προσθέτει σχόλιο | Οι φοιτητές, που πέρασαν, θα εγγραφούν. |
| ελεύθερη | — | χωρίς όρο αναφοράς | Όποιος θέλει, ας έρθει. |
| με «ό,τι» | — | ουδέτερο, «αυτό που» | Πες μου ό,τι ξέρεις. |
Cas particuliers
Ό,τι (avec virgule haute) signifie « ce que » ; ότι sans virgule est la conjonction « que ». Une lettre de différence, deux fonctions incompatibles. Les relatives libres — όποιος, όσος, ό,τι — n’ont pas d’antécédent : elles le contiennent.