Czyje? ποιανού — moje! δικό μου
Pytanie o właściciela i odpowiedź z naciskiem: Ποιανού είναι αυτό το κινητό; — Δικό μου!
Ποιανού είναι; Pytanie o właściciela
Zwykłe pytanie brzmi «Ποιανού είναι αυτή η τσάντα;» (czyja jest ta torba?). Jeśli pytamy, do której kobiety coś należy, możemy powiedzieć «Ποιανής είναι;». Nieodmienna forma «τίνος» brzmi bardziej formalnie. Odpowiadamy dopełniaczem: Είναι του Νίκου. Είναι της Μαρίας.
- Ποιανού είναι αυτή η τσάντα;Czyja jest ta torba?
- Ποιανής είναι αυτά τα γυαλιά;Czyje są te okulary? (pytanie o kobietę)
- Είναι της Μαρίας.Należy do Marii.
δικός μου, δική μου, δικό μου
«Δικός/δική/δικό» zgadza się z rzeczą posiadaną: ο δικός μου καφές, η δική σου ιδέα, το δικό της αυτοκίνητο. Krótkie słowo «μου/σου/του…» wskazuje właściciela, a «δικός/δική/δικό» przyjmuje rodzaj i liczbę przedmiotu. Używamy tej konstrukcji dla podkreślenia, kontrastu lub gdy pomijamy rzeczownik.
- ο δικός μου καφέςmoja własna kawa
- η δική σου ιδέαtwój własny pomysł
- το δικό της αυτοκίνητοjej własny samochód
| αρσενικό | θηλυκό | ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| δικός + μου | ο δικός μου | η δική μου | το δικό μου |
| παράδειγμα | ο δικός σου δρόμος | η δική του γνώμη | το δικό μας σπίτι |
Samodzielna odpowiedź
Gdy wiadomo już, o jaki przedmiot chodzi, pomijamy rzeczownik: — Ποιανού είναι το κινητό; — Δικό μου! — Ποιανής είναι η ομπρέλα; — Δική της. Forma nadal zgadza się z domyślnym przedmiotem: το κινητό → δικό, η ομπρέλα → δική, τα κλειδιά → δικά. Dla kontrastu: Το δικό μου είναι μικρό, το δικό σου μεγάλο!
- — Ποιανού είναι το κινητό; — Δικό μου!— Czyj jest telefon? — Mój!
- — Ποιανής είναι η ομπρέλα; — Δική της.— Czyja jest parasolka? — Jej.
- Το δικό μου είναι μικρό, το δικό σου μεγάλο!Mój jest mały, twój duży!
Twoja kolej
Wybierz poprawną formę.
Najczęstsze pytania
Jak zapytać po grecku, do kogo coś należy?
Pytamy «Ποιανού είναι αυτή η τσάντα;» (czyja jest ta torba?). Jeśli wiemy, że właścicielką jest kobieta, możemy użyć «ποιανής»: «Ποιανής είναι αυτά τα γυαλιά;» (czyje są te okulary?). Odpowiedź jest w dopełniaczu: «Είναι της Μαρίας» (należy do Marii).
Jaka jest różnica między «μου» a «δικό μου»?
«Μου» to nieakcentowana forma dzierżawcza po rzeczowniku: «το βιβλίο μου» (moja książka). «Δικός μου» jest formą podkreślającą posiadanie i zgadza się z rzeczą posiadaną: «ο δικός μου καφές» (moja własna kawa), «η δική σου ιδέα» (twój własny pomysł).
Jak odpowiedzieć po grecku „moje!”?
Krótką formą zgodną z rodzajem przedmiotu: «— Ποιανού είναι το κινητό; — Δικό μου!» (czyj jest telefon? — mój!), «— Ποιανής είναι η ομπρέλα; — Δική της» (jej). Dla kontrastu: «Το δικό μου είναι μικρό, το δικό σου μεγάλο!» (mój jest mały, twój duży).