¿De quién? ποιανού — ¡Mío! δικό μου
La pregunta de la posesión y su respuesta fuerte: Ποιανού είναι αυτό το κινητό; — ¡Δικό μου!
¿Ποιανού? La pregunta «de quién»
Ποιανού είναι αυτή η τσάντα; (¿de quién es este bolso?) — femenino ποιανής cuando la dueña es mujer: Ποιανής είναι αυτά τα γυαλιά; También existe la palabra más formal e invariable: τίνος. Respuesta con genitivo: Είναι του Νίκου / της Μαρίας.
- Ποιανού είναι αυτή η τσάντα;¿De quién es este bolso?
- Ποιανής είναι αυτά τα γυαλιά;¿De quién son estas gafas? (de una mujer)
- Είναι της Μαρίας.Es de María.
δικός μου, δική μου, δικό μου
El posesivo FUERTE concuerda con la cosa poseída: Ο δικός μου καφές. Η δική σου ιδέα. Το δικό της αυτοκίνητο. Es el «mío» enfático — cuando el pequeño μου ya no basta.
- ο δικός μου καφέςmi café
- η δική σου ιδέαtu idea
- το δικό της αυτοκίνητοsu coche (de ella)
| αρσενικό | θηλυκό | ουδέτερο | |
|---|---|---|---|
| δικός + μου | ο δικός μου | η δική μου | το δικό μου |
| παράδειγμα | ο δικός σου δρόμος | η δική του γνώμη | το δικό μας σπίτι |
Como respuesta, solo
Donde el español dice «es el mío», el griego responde con una palabra: — Ποιανού είναι το κινητό; — ¡Δικό μου! — Ποιανής είναι η ομπρέλα; — Δική της. Y para contrastar: Το δικό μου είναι μικρό, το δικό σου μεγάλο!
- — Ποιανού είναι το κινητό; — Δικό μου!— ¿De quién es el móvil? — ¡Mío!
- — Ποιανής είναι η ομπρέλα; — Δική της.— ¿De quién es el paraguas? — De ella.
- Το δικό μου είναι μικρό, το δικό σου μεγάλο!¡El mío es pequeño, el tuyo grande!
Te toca
Elige la forma correcta.