Vlastita imena: ο Νίκος, η Ελλάδα
U grčkom lična imena, zemlje i gradovi dobijaju član: Η Μαρία μένει στην Ελλάδα. Malo pravilo koje mnogo menja.
Član ispred imena
U svakodnevnom govoru lična imena obično imaju određeni član: Ο Νίκος δουλεύει. Η Μαρία διαβάζει. Član i promenljiva imena menjaju se prema padežu: ο Νίκος → βλέπω τον Νίκο → το σπίτι του Νίκου. Član može izostati pri obraćanju, u potpisima, spiskovima i nekim formalnim ili kratkim izrazima.
- Ο Νίκος δουλεύει.Nikos radi.
- Η Μαρία διαβάζει.Marija čita.
- Βλέπω τον Νίκο κάθε μέρα.Viđam Nikosa svakog dana.
Zemlje, gradovi i jezici
Nazivi zemalja i gradova obično se koriste sa članom: η Ελλάδα, η Ελβετία, το Παρίσι, η Αθήνα. Sa «σε» kažemo: Μένω στην Ελβετία. Πάω στην Αθήνα. Kada navodimo koji jezik govorimo, često koristimo nepromenljiv oblik srednjeg roda u množini, malim slovom: Μιλάω ελληνικά και γαλλικά. Pridev se, međutim, normalno menja: η ελληνική γλώσσα.
- Μένω στην Ελβετία.Živim u Švajcarskoj.
- Πάω στην Αθήνα.Idem u Atinu.
- Μιλάω ελληνικά και γαλλικά.Govorim grčki i francuski.
Obraćanje nekome: Νίκο! Μαρία!
Kada se nekome neposredno obraćamo, koristimo vokativ bez člana: Νίκο, έλα εδώ! Mnoga muška imena menjaju nastavak: ο Νίκος → Νίκο!, ο Γιάννης → Γιάννη!, ο Κώστας → Κώστα! Mnoga ženska imena ostaju ista: Μαρία! Ελένη! Učtivo kažemo: Κύριε Παπαδόπουλε! Κυρία Δήμου!
- Νίκο, έλα εδώ!Nikose, dođi ovamo!
- Γιάννη, τι κάνεις;Janise, kako si?
- Ελένη, πού είσαι;Eleni, gde si?
- Καλημέρα, κύριε Παπαδόπουλε!Dobro jutro, gospodine Papadopulose!
Tvoj red
Izaberi pravilan oblik.
Česta pitanja
Zašto vlastita imena u grčkom imaju član?
Zato što se vlastito ime u grčkom obično ponaša kao i druge imenice: «Ο Νίκος δουλεύει» (Nikos radi), «Η Μαρία διαβάζει» (Marija čita). Ime se takođe menja po padežima: «Βλέπω τον Νίκο» (vidim Nikosa).
Da li nazivi zemalja i gradova imaju član?
Obično da: «η Ελλάδα» (Grčka), «η Ελβετία» (Švajcarska), «η Αθήνα» (Atina), «το Παρίσι» (Pariz). Često se javljaju sa «σε»: «Μένω στην Ελβετία» (živim u Švajcarskoj), «Πάω στην Αθήνα» (idem u Atinu). Za jezike se često koristi nepromenljiv oblik srednjeg roda u množini, malim slovom: «Μιλάω ελληνικά» (govorim grčki).
Kako se nekome obraćamo imenom na grčkom?
Bez člana, u vokativu. Mnoga muška imena gube završno -ς: «Νίκο, έλα εδώ!» (Nikose, dođi ovamo!), «Γιάννη, τι κάνεις;» (Janise, kako si?). Mnoga ženska imena ostaju ista: «Μαρία!», «Ελένη!». Učtivo: «Κύριε Παπαδόπουλε!» (gospodine Papadopulose!), «Κυρία Δήμου!» (gospođo Dimu!).