Prisvojne reči: μου, σου, του…
„Moja knjiga” doslovno je „knjiga moja”: το βιβλίο μου. Prisvojna reč ide posle imenice, a član ostaje ispred.
Potpun red reči
Nenaglašeni prisvojni oblici μου, σου, του, της, μας, σας, τους ne menjaju se. Obično stoje iza cele imeničke grupe: το βιβλίο μου, το καινούριο βιβλίο μου. Ako pridev stoji ispred imenice, prisvojni oblik može biti i odmah iza prideva: το καινούριό μου βιβλίο. U «του» i «της» rod označava vlasnika, a ne predmet: το βιβλίο του (muškarca), το βιβλίο της (žene).
- Πού είναι το βιβλίο μου;Gde je moja knjiga?
- Αυτό είναι το βιβλίο του, όχι το βιβλίο της.Ovo je njegova knjiga, ne njena.
- Το καινούριο βιβλίο μου είναι στην τσάντα.Moja nova knjiga je u torbi.
| πρόσωπο | κτητικό | παράδειγμα |
|---|---|---|
| εγώ | μου | το σπίτι μου |
| εσύ | σου | το σπίτι σου |
| αυτός | του | το σπίτι του |
| αυτή | της | το σπίτι της |
| εμείς | μας | το σπίτι μας |
| εσείς | σας | το σπίτι σας |
| αυτοί/αυτές | τους | το σπίτι τους |
Drugi akcenat
Ako reč ima akcenat na trećem slogu od kraja, a za njom dolazi nenaglašeni prisvojni oblik, na poslednjem slogu se obično dodaje još jedan akcenat: το αυτοκίνητό μου, ο δάσκαλός της. Prvobitni akcenat ne nestaje. Isto važi kada prisvojni oblik sledi takav pridev: το καινούριό μου αυτοκίνητο.
- Το αυτοκίνητό μου είναι στο γκαράζ.Moj auto je u garaži.
- Ο δάσκαλός της είναι από την Κρήτη.Njen nastavnik je sa Krita.
- Το τηλέφωνό σου χτυπάει!Telefon ti zvoni!
Naglašavanje: δικός μου
«Δικός, δική, δικό» slažu se sa predmetom koji nekome pripada, ne sa vlasnikom: το βιβλίο είναι δικό μου (knjiga je moja), η τσάντα είναι δική μου (torba je moja). Koristimo ih kada prisvojni oblik stoji sam ili želimo naglasiti suprotnost: Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου, όχι δικό σου. Ispred imenice potreban je član: το δικό μου αυτοκίνητο.
- Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου, όχι δικό σου.Ova knjiga je moja, ne tvoja.
- Αυτή η τσάντα είναι δική μου.Ova torba je moja.
- Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό.Moj automobil je mali.
Tvoj red
Izaberi pravilan oblik.
Česta pitanja
Kako se na grčkom kaže „moja knjiga”?
Kažemo «το βιβλίο μου»: član ostaje na početku, a nenaglašeni prisvojni oblik stoji iza imenice. «Μου» ne menja oblik: «Πού είναι το βιβλίο μου;» (gde je moja knjiga?).
Zašto «το αυτοκίνητό μου» ima dva akcenta?
Kada akcenat imenice pada na treći slog od kraja, ispred nenaglašenog prisvojnog oblika na poslednjem slogu se obično dodaje još jedan akcenat: «το αυτοκίνητό μου», «ο δάσκαλός της», «Το τηλέφωνό σου χτυπάει!». Prvobitni akcenat ostaje.
Kako se na grčkom naglašava pripadnost, na primer „ovo je moje”?
Pomoću «δικός/δική/δικό» + prisvojnog oblika. Ova reč se slaže sa predmetom kao pridev: «Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου, όχι δικό σου» (ova knjiga je moja, ne tvoja), «Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό» (moj automobil je mali).