İyelikler: μου, σου, του…
«Kitabım» = kitap-benim: το βιβλίο μου. İyelik ismi izler; artikel önde kalır.
Tam dizi
Vurgusuz ve değişmezdirler, önceki isme yaslanırlar. του = onun (eril), της = onun (dişil), τους = onların — Yunanca sahibin cinsiyetini işaretler, sahip olunanın değil.
- Πού είναι το βιβλίο μου;Kitabım nerede?
- Αυτό είναι το βιβλίο του, όχι το βιβλίο της.Bu onun kitabı, kadının değil.
- Το καινούριο βιβλίο μου είναι στην τσάντα.Yeni kitabım çantada.
| πρόσωπο | κτητικό | παράδειγμα |
|---|---|---|
| εγώ | μου | το σπίτι μου |
| εσύ | σου | το σπίτι σου |
| αυτός | του | το σπίτι του |
| αυτή | της | το σπίτι της |
| εμείς | μας | το σπίτι μας |
| εσείς | σας | το σπίτι σας |
| αυτοί/αυτές | τους | το σπίτι τους |
Fazladan vurgu
İsim sondan üçüncü hecede vurgulanıyorsa, iyelik ikinci bir vurgu doğurur: το αυτοκίνητό μου, ο δάσκαλός της. Yoksa vurgudan sonra dört hece söylenemezdi.
- Το αυτοκίνητό μου είναι στο γκαράζ.Arabam garajda.
- Ο δάσκαλός της είναι από την Κρήτη.Onun öğretmeni Girit’ten.
- Το τηλέφωνό σου χτυπάει!Telefonun çalıyor!
Vurgu: δικός μου
Vurgu ya da karşıtlık için: δικός/δική/δικό + iyelik, sıfat gibi uyum alır. Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου — bu kitap BENİM. Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό — BENİM arabam küçük.
- Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου, όχι δικό σου.Bu kitap benim, senin değil.
- Αυτή η τσάντα είναι δική μου.Bu çanta benim.
- Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό.Benim arabam küçük.
Sıra sizde
Doğru biçimi seçin.