Los posesivos: μου, σου, του…
«Mi libro» es el-libro de-mí: το βιβλίο μου. El posesivo sigue al nombre; el artículo queda delante.
La serie completa
Átonos e invariables, se apoyan en el nombre anterior. του = de él, της = de ella, τους = de ellos — el griego marca el género del poseedor, no de lo poseído.
- Πού είναι το βιβλίο μου;¿Dónde está mi libro?
- Αυτό είναι το βιβλίο του, όχι το βιβλίο της.Este es el libro de él, no el de ella.
- Το καινούριο βιβλίο μου είναι στην τσάντα.Mi libro nuevo está en la bolsa.
| πρόσωπο | κτητικό | παράδειγμα |
|---|---|---|
| εγώ | μου | το σπίτι μου |
| εσύ | σου | το σπίτι σου |
| αυτός | του | το σπίτι του |
| αυτή | της | το σπίτι της |
| εμείς | μας | το σπίτι μας |
| εσείς | σας | το σπίτι σας |
| αυτοί/αυτές | τους | το σπίτι τους |
El acento extra
Cuando el nombre se acentúa en la antepenúltima, el posesivo crea un segundo acento: το αυτοκίνητό μου, ο δάσκαλός της. Sin él la secuencia sería impronunciable — cuatro sílabas tras el acento.
- Το αυτοκίνητό μου είναι στο γκαράζ.Mi coche está en el garaje.
- Ο δάσκαλός της είναι από την Κρήτη.Su maestro es de Creta.
- Το τηλέφωνό σου χτυπάει!¡Te suena el teléfono!
El énfasis: δικός μου
Para insistir o contrastar: δικός/δική/δικό + posesivo, concordado como adjetivo. Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου — este libro es MÍO. Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό — MI coche es pequeño.
- Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου, όχι δικό σου.Este libro es mío, no tuyo.
- Αυτή η τσάντα είναι δική μου.Este bolso es mío.
- Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό.Mi coche es pequeño.
Te toca
Elige la forma correcta.