Les possessifs : μου, σου, του…
« Mon livre » = le livre de-moi : το βιβλίο μου. Le possessif suit le nom, l’article reste devant.
La série complète
Invariables et sans accent, ils s’appuient sur le nom qui précède. του = à lui, της = à elle, τους = à eux/elles — le seul endroit où le grec distingue « son » et « sa » par le possesseur, pas par l’objet possédé.
- Πού είναι το βιβλίο μου;Où est mon livre ?
- Αυτό είναι το βιβλίο του, όχι το βιβλίο της.C’est son livre à lui, pas son livre à elle.
- Το καινούριο βιβλίο μου είναι στην τσάντα.Mon nouveau livre est dans le sac.
| πρόσωπο | κτητικό | παράδειγμα |
|---|---|---|
| εγώ | μου | το σπίτι μου |
| εσύ | σου | το σπίτι σου |
| αυτός | του | το σπίτι του |
| αυτή | της | το σπίτι της |
| εμείς | μας | το σπίτι μας |
| εσείς | σας | το σπίτι σας |
| αυτοί/αυτές | τους | το σπίτι τους |
L’accent supplémentaire
Quand le nom est accentué sur l’antépénultième, l’ajout du possessif fait naître un second accent : το αυτοκίνητό μου, ο δάσκαλός της. Sans lui, la suite serait imprononçable — quatre syllabes après l’accent.
- Το αυτοκίνητό μου είναι στο γκαράζ.Ma voiture est au garage.
- Ο δάσκαλός της είναι από την Κρήτη.Son professeur est de Crète.
- Το τηλέφωνό σου χτυπάει!Ton téléphone sonne !
L’emphase : δικός μου
Pour insister ou contraster : δικός/δική/δικό + possessif, accordé comme un adjectif. Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου — ce livre est à MOI. Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό — MA voiture à moi est petite.
- Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου, όχι δικό σου.Ce livre est à moi, pas à toi.
- Αυτή η τσάντα είναι δική μου.Ce sac est à moi.
- Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό.Ma voiture à moi est petite.
À vous
Choisissez la forme correcte.