Omistusmuodot: μου, σου, του…
”Kirjani” on se-kirja minun: το βιβλίο μου. Omistusmuoto seuraa substantiivia; artikkeli pysyy edessä.
Koko sarja
Painottomina ja taipumattomina ne nojaavat edeltävään sanaan. του = hänen (m.), της = hänen (f.), τους = heidän — kreikka merkitsee omistajan suvun, ei omistetun.
- Πού είναι το βιβλίο μου;Missä on kirjani?
- Αυτό είναι το βιβλίο του, όχι το βιβλίο της.Tämä on hänen kirjansa, ei sen naisen.
- Το καινούριο βιβλίο μου είναι στην τσάντα.Uusi kirjani on laukussa.
| πρόσωπο | κτητικό | παράδειγμα |
|---|---|---|
| εγώ | μου | το σπίτι μου |
| εσύ | σου | το σπίτι σου |
| αυτός | του | το σπίτι του |
| αυτή | της | το σπίτι της |
| εμείς | μας | το σπίτι μας |
| εσείς | σας | το σπίτι σας |
| αυτοί/αυτές | τους | το σπίτι τους |
Lisäpaino
Kun sana painottuu kolmanneksi viimeiselle tavulle, omistusmuoto synnyttää toisen painon: το αυτοκίνητό μου, ο δάσκαλός της. Ilman sitä jono olisi ääntymätön — neljä tavua painon jälkeen.
- Το αυτοκίνητό μου είναι στο γκαράζ.Autoni on autotallissa.
- Ο δάσκαλός της είναι από την Κρήτη.Hänen opettajansa on Kreetalta.
- Το τηλέφωνό σου χτυπάει!Puhelimesi soi!
Painotus: δικός μου
Painotukseen tai vastakohtaan: δικός/δική/δικό + omistusmuoto, taipuu kuin adjektiivi. Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου — tämä kirja on MINUN. Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό — MINUN autoni on pieni.
- Αυτό το βιβλίο είναι δικό μου, όχι δικό σου.Tämä kirja on minun, ei sinun.
- Αυτή η τσάντα είναι δική μου.Tämä laukku on minun.
- Το δικό μου αυτοκίνητο είναι μικρό.Minun autoni on pieni.
Sinun vuorosi
Valitse oikea muoto.