Mene, tebe, njega: με, σε, τον — i εμένα
Σε βλέπω! Dva skupa zamenica: kratki ispred glagola (με, σε) i puni za naglašavanje (εμένα, εσένα).
«Με βλέπει»: koga vidi?
Kratki ili nenaglašeni oblici zamenjuju osobu ili stvar koja je direktni objekat: «Με βλέπεις;» (vidiš li me?), «Σε ακούω» (čujem te), «Τον ξέρω» (poznajem ga), «Την αγαπάω» (volim je), «Το θέλω» (želim to). Obično stoje odmah ispred glagola. U odričnoj rečenici «δεν» dolazi pre njih: «Δεν σε ακούω» (ne čujem te). Posle potvrdne zapovesti zamenica stoji iza glagola: «Άκουσέ με!» (slušaj me!).
- Με βλέπεις;Vidiš li me?
- Δεν σε ακούω.Ne čujem te.
- Άκουσέ με!Slušaj me!
| ενικός | πληθυντικός | |
|---|---|---|
| α΄ | με | μας |
| β΄ | σε | σας |
| γ΄ | τον / την / το | τους / τις / τα |
«Εμένα με βλέπει»: naglašavanje i suprotstavljanje
Za naglašavanje ili suprotstavljanje dodaje se puni oblik, a kratki se ne izostavlja: «Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!» (Mene poznaje, tebe ne!). Posle predloga koristi se puni oblik: «για εσένα» (za tebe), «χωρίς αυτόν» (bez njega), «από εμάς» (od nas). Obrati pažnju na česte izraze sa kratkim oblikom, kao «μαζί μου» (sa mnom) i «μπροστά σου» (ispred tebe).
- Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!Mene poznaje, tebe ne!
- Αυτό το δώρο είναι για εσένα.Ovaj poklon je za tebe.
- Έλα μαζί μου.Pođi sa mnom.
«Μου μιλάει»: kome govori?
Oblici «μου, σου, του/της/του, μας, σας, τους» obično označavaju primaoca ili osobu kojoj je nešto upućeno: «Μου δίνεις το αλάτι;» (daješ li mi so?), «Σου γράφω» (pišem ti), «Της μιλάω» (govorim joj). Uz punu imenicu koristi se «σε + akuzativ»: «Δίνω το βιβλίο στον Νίκο» (dajem knjigu Nikosu). Tako razlikujemo «Με βλέπει» (vidi mene) od «Μου μιλάει» (govori meni).
- Μου δίνεις το αλάτι;Možeš li mi dodati so?
- Της μιλάω κάθε μέρα.Razgovaram s njom svakog dana.
- Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.Dajem knjigu Nikosu.
| πρόσωπο | ποιον; / τι; | σε ποιον; |
|---|---|---|
| εγώ | με | μου |
| εσύ | σε | σου |
| αυτός / αυτή / αυτό | τον / την / το | του / της / του |
| εμείς | μας | μας |
| εσείς | σας | σας |
| αυτοί / αυτές / αυτά | τους / τις / τα | τους |
Sada ti
Izaberi pravilan oblik.
Česta pitanja
Kada se koristi «με», a kada «εμένα»?
Kratki oblik («με, σε, τον») obično stoji neposredno ispred glagola: «Με βλέπεις;» (Vidiš li me?). Puni oblik («εμένα, εσένα, αυτόν») koristi se za naglašavanje ili suprotstavljanje: «Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!» (Mene poznaje, tebe ne!). Posle predloga koristi se puni oblik, na primer «για εσένα» (za tebe) ili «με εμένα» (sa mnom).
Gde stoji zamenica u odričnoj rečenici?
Prvo dolazi «δεν», zatim kratka zamenica, pa glagol: «Δεν σε ακούω» (ne čujem te). Zamenica ne stoji ispred «δεν».
Koja je razlika između «με» i «μου»?
«Με» je direktni objekat: «Με βλέπεις;» (Vidiš li me?). «Μου» je indirektni objekat i pokazuje kome nešto dajemo ili govorimo: «Μου δίνεις το αλάτι;» (Daješ li mi so?). Uz punu imenicu koristi se «σε» sa akuzativom: «Δίνω το βιβλίο στον Νίκο» (Dajem knjigu Nikosu).