Me, te, lo: με, σε, τον — y εμένα
Σε βλέπω! Dos juegos de pronombres: los breves ante el verbo (με, σε), los plenos para enfatizar (εμένα, εσένα).
Los breves: antes del verbo
Una sílaba, pegada ante el verbo: Με βλέπεις; Σε ακούω. Τον ξέρω. Την αγαπάω. Το θέλω. En la negación δεν va delante: Δεν σε ακούω.
- Με βλέπεις;¿Me ves?
- Δεν σε ακούω.No te oigo.
- Άκουσέ με!¡Escúchame!
| ενικός | πληθυντικός | |
|---|---|---|
| α΄ | με | μας |
| β΄ | σε | σας |
| γ΄ | τον / την / το | τους / τις / τα |
Los plenos: εμένα, εσένα
Para énfasis o contraste se añade la forma plena: Εμένα με ξέρει, εσένα όχι! Y tras preposición, SIEMPRE la plena: με εμένα, για εσένα, χωρίς αυτόν.
- Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!A mí me conoce, ¡a ti no!
- Αυτό το δώρο είναι για εσένα.Este regalo es para ti.
- Έλα μαζί μου.Ven conmigo.
Dar A alguien: μου, σου
El objeto indirecto en una sílaba: Μου δίνεις το αλάτι; Σου γράφω. Της μιλάω. Con nombre completo: σε + acusativo — Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.
- Μου δίνεις το αλάτι;¿Me pasas la sal?
- Της μιλάω κάθε μέρα.Le hablo todos los días.
- Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.Le doy el libro a Nikos.
| πρόσωπο | ποιον; / τι; | σε ποιον; |
|---|---|---|
| εγώ | με | μου |
| εσύ | σε | σου |
| αυτός / αυτή / αυτό | τον / την / το | του / της / του |
| εμείς | μας | μας |
| εσείς | σας | σας |
| αυτοί / αυτές / αυτά | τους / τις / τα | τους |
Te toca
Elige la forma correcta.