Me, you, him: με, σε, τον — and εμένα
Σε βλέπω! Two sets of pronouns: the short ones before the verb (με, σε), the full ones for emphasis (εμένα, εσένα).
The short ones: before the verb
One syllable, right before the verb: Με βλέπεις; Σε ακούω. Τον ξέρω. Την αγαπάω. Το θέλω. In negation δεν comes first: Δεν σε ακούω.
- Με βλέπεις;Do you see me?
- Δεν σε ακούω.I can’t hear you.
- Άκουσέ με!Listen to me!
| ενικός | πληθυντικός | |
|---|---|---|
| α΄ | με | μας |
| β΄ | σε | σας |
| γ΄ | τον / την / το | τους / τις / τα |
The full ones: εμένα, εσένα
For emphasis or contrast the full form is added: Εμένα με ξέρει, εσένα όχι! And after a preposition, ALWAYS the full one: με εμένα, για εσένα, χωρίς αυτόν.
- Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!He knows me, but not you!
- Αυτό το δώρο είναι για εσένα.This present is for you.
- Έλα μαζί μου.Come with me.
Giving TO someone: μου, σου
The indirect object in one syllable: Μου δίνεις το αλάτι; Σου γράφω. Της μιλάω. With a full noun: σε + accusative — Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.
- Μου δίνεις το αλάτι;Can you pass me the salt?
- Της μιλάω κάθε μέρα.I talk to her every day.
- Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.I’m giving the book to Nikos.
| πρόσωπο | ποιον; / τι; | σε ποιον; |
|---|---|---|
| εγώ | με | μου |
| εσύ | σε | σου |
| αυτός / αυτή / αυτό | τον / την / το | του / της / του |
| εμείς | μας | μας |
| εσείς | σας | σας |
| αυτοί / αυτές / αυτά | τους / τις / τα | τους |
Your turn
Choose the correct form.