Me, te, le : με, σε, τον — et εμένα
Σε βλέπω ! Deux jeux de pronoms : les brefs avant le verbe (με, σε), les pleins pour insister (εμένα, εσένα).
Les brefs : avant le verbe
Une syllabe, collée devant le verbe : Με βλέπεις; Σε ακούω. Τον ξέρω. Την αγαπάω. Το θέλω. Στην négation, δεν passe devant : Δεν σε ακούω.
- Με βλέπεις;Tu me vois ?
- Δεν σε ακούω.Je ne t’entends pas.
- Άκουσέ με!Écoute-moi !
| ενικός | πληθυντικός | |
|---|---|---|
| α΄ | με | μας |
| β΄ | σε | σας |
| γ΄ | τον / την / το | τους / τις / τα |
Les pleins : εμένα, εσένα
Pour insister ou contraster, la forme pleine s’ajoute : Εμένα με ξέρει, εσένα όχι! Et après une préposition, TOUJOURS la pleine : με εμένα (μαζί μου), για εσένα, χωρίς αυτόν.
- Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!Moi, il me connaît ; toi, non !
- Αυτό το δώρο είναι για εσένα.Ce cadeau est pour toi.
- Έλα μαζί μου.Viens avec moi.
Donner À quelqu’un : μου, σου
L’objet indirect en une syllabe : Μου δίνεις το αλάτι; Σου γράφω. Της μιλάω. Avec le nom complet : σε + accusatif — Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.
- Μου δίνεις το αλάτι;Tu me passes le sel ?
- Της μιλάω κάθε μέρα.Je lui parle tous les jours.
- Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.Je donne le livre à Nikos.
| πρόσωπο | ποιον; / τι; | σε ποιον; |
|---|---|---|
| εγώ | με | μου |
| εσύ | σε | σου |
| αυτός / αυτή / αυτό | τον / την / το | του / της / του |
| εμείς | μας | μας |
| εσείς | σας | σας |
| αυτοί / αυτές / αυτά | τους / τις / τα | τους |
À vous
Choisissez la forme correcte.