Me, te, o: με, σε, τον — e εμένα
Σε βλέπω! Dois conjuntos de pronomes: os curtos antes do verbo (με, σε), os plenos para dar ênfase (εμένα, εσένα).
Os curtos: antes do verbo
Uma sílaba, colada antes do verbo: Με βλέπεις; Σε ακούω. Τον ξέρω. Την αγαπάω. Το θέλω. Na negação δεν vem antes: Δεν σε ακούω.
- Με βλέπεις;Estás a ver-me?
- Δεν σε ακούω.Não te ouço.
- Άκουσέ με!Ouve-me!
| ενικός | πληθυντικός | |
|---|---|---|
| α΄ | με | μας |
| β΄ | σε | σας |
| γ΄ | τον / την / το | τους / τις / τα |
Os plenos: εμένα, εσένα
Para ênfase ou contraste junta-se a forma plena: Εμένα με ξέρει, εσένα όχι! E depois de preposição, SEMPRE a plena: με εμένα, για εσένα, χωρίς αυτόν.
- Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!A mim conhece-me, a ti não!
- Αυτό το δώρο είναι για εσένα.Este presente é para ti.
- Έλα μαζί μου.Vem comigo.
Dar A alguém: μου, σου
O objeto indireto numa sílaba: Μου δίνεις το αλάτι; Σου γράφω. Της μιλάω. Com nome completo: σε + acusativo — Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.
- Μου δίνεις το αλάτι;Passas-me o sal?
- Της μιλάω κάθε μέρα.Falo com ela todos os dias.
- Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.Dou o livro ao Nikos.
| πρόσωπο | ποιον; / τι; | σε ποιον; |
|---|---|---|
| εγώ | με | μου |
| εσύ | σε | σου |
| αυτός / αυτή / αυτό | τον / την / το | του / της / του |
| εμείς | μας | μας |
| εσείς | σας | σας |
| αυτοί / αυτές / αυτά | τους / τις / τα | τους |
É a sua vez
Escolha a forma correta.