Меня, тебя, его: με, σε, τον — и εμένα
Σε βλέπω! Два набора местоимений: краткие перед глаголом (με, σε), полные для эмфазы (εμένα, εσένα).
Краткие: перед глаголом
Один слог, прямо перед глаголом: Με βλέπεις; Σε ακούω. Τον ξέρω. Την αγαπάω. Το θέλω. При отрицании δεν идёт первым: Δεν σε ακούω.
- Με βλέπεις;Ты меня видишь?
- Δεν σε ακούω.Я тебя не слышу.
- Άκουσέ με!Послушай меня!
| ενικός | πληθυντικός | |
|---|---|---|
| α΄ | με | μας |
| β΄ | σε | σας |
| γ΄ | τον / την / το | τους / τις / τα |
Полные: εμένα, εσένα
Для эмфазы или контраста добавляется полная форма: Εμένα με ξέρει, εσένα όχι! А после предлога — ВСЕГДА полная: με εμένα, για εσένα, χωρίς αυτόν.
- Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!Меня он знает, а тебя нет!
- Αυτό το δώρο είναι για εσένα.Этот подарок для тебя.
- Έλα μαζί μου.Пойдём со мной.
Дать КОМУ-то: μου, σου
Косвенное дополнение одним слогом: Μου δίνεις το αλάτι; Σου γράφω. Της μιλάω. С полным именем: σε + винительный — Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.
- Μου δίνεις το αλάτι;Передашь мне соль?
- Της μιλάω κάθε μέρα.Я говорю с ней каждый день.
- Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.Я даю книгу Никосу.
| πρόσωπο | ποιον; / τι; | σε ποιον; |
|---|---|---|
| εγώ | με | μου |
| εσύ | σε | σου |
| αυτός / αυτή / αυτό | τον / την / το | του / της / του |
| εμείς | μας | μας |
| εσείς | σας | σας |
| αυτοί / αυτές / αυτά | τους / τις / τα | τους |
Ваша очередь
Выберите правильную форму.