Beni, seni, onu: με, σε, τον — ve εμένα
Σε βλέπω! İki adıl takımı: eylemden önce kısalar (με, σε), vurgu için tamlar (εμένα, εσένα).
Kısalar: eylemden önce
Tek hece, eylemin hemen önünde: Με βλέπεις; Σε ακούω. Τον ξέρω. Την αγαπάω. Το θέλω. Olumsuzda δεν öne gelir: Δεν σε ακούω.
- Με βλέπεις;Beni görüyor musun?
- Δεν σε ακούω.Seni duymuyorum.
- Άκουσέ με!Beni dinle!
| ενικός | πληθυντικός | |
|---|---|---|
| α΄ | με | μας |
| β΄ | σε | σας |
| γ΄ | τον / την / το | τους / τις / τα |
Tamlar: εμένα, εσένα
Vurgu ya da karşıtlık için tam biçim eklenir: Εμένα με ξέρει, εσένα όχι! Edattan sonra ise HEP tam biçim: με εμένα, για εσένα, χωρίς αυτόν.
- Εμένα με ξέρει, εσένα όχι!Beni tanıyor, seni değil!
- Αυτό το δώρο είναι για εσένα.Bu hediye senin için.
- Έλα μαζί μου.Benimle gel.
Birine vermek: μου, σου
Dolaylı nesne tek hecede: Μου δίνεις το αλάτι; Σου γράφω. Της μιλάω. Tam isimle: σε + belirtme — Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.
- Μου δίνεις το αλάτι;Bana tuzu verir misin?
- Της μιλάω κάθε μέρα.Onunla her gün konuşuyorum.
- Δίνω το βιβλίο στον Νίκο.Kitabı Nikos’a veriyorum.
| πρόσωπο | ποιον; / τι; | σε ποιον; |
|---|---|---|
| εγώ | με | μου |
| εσύ | σε | σου |
| αυτός / αυτή / αυτό | τον / την / το | του / της / του |
| εμείς | μας | μας |
| εσείς | σας | σας |
| αυτοί / αυτές / αυτά | τους / τις / τα | τους |
Sıra sizde
Doğru biçimi seçin.