The full case system
Four cases, two numbers: the full paradigms, the -ων genitive plural that moves the stress, and the vocative.
The four cases and their jobs
Nominative = subject. Genitive = possession (του πατέρα) and the colloquial indirect object (θα του πω). Accusative = object and after prepositions. Vocative = direct address. The ancient dative is gone — replaced by σε + accusative or the genitive.
- Ο Νίκος είναι μαθητής.Nikos is a pupil.
- Το σπίτι του πατέρα είναι παλιό.Father’s house is old.
- Θα του πω την αλήθεια.I’ll tell him the truth.
- Νίκο, έλα εδώ!Nikos, come here!
Masculine paradigm: ο φίλος
The -ος masculine pattern, the richest in the system: four distinct forms in the singular.
- Ο φίλος μου μένει στη Θεσσαλονίκη.My friend lives in Thessaloniki.
- Το αυτοκίνητο του φίλου μου είναι καινούριο.My friend’s car is new.
- Είδα τους φίλους σου χθες.I saw your friends yesterday.
- Φίλε, τι κάνεις;My friend, how are you?
| πτώση | ενικός | πληθυντικός |
|---|---|---|
| ονομαστική | ο φίλος | οι φίλοι |
| γενική | του φίλου | των φίλων |
| αιτιατική | τον φίλο | τους φίλους |
| κλητική | φίλε! | φίλοι! |
Feminine and neuter: η γυναίκα, το παιδί
The feminine singular distinguishes only through the article; the neuter always merges nominative, accusative and vocative — it really has just two forms per number.
- Η γυναίκα με το κόκκινο παλτό περιμένει.The woman in the red coat is waiting.
- Η τσάντα της γυναίκας έμεινε στο τραπέζι.The woman’s bag was left on the table.
- Βλέπω το παιδί στην αυλή.I can see the child in the yard.
- Τα παιχνίδια του παιδιού είναι παντού.The child’s toys are everywhere.
| πτώση | η γυναίκα | το παιδί |
|---|---|---|
| ονομαστική | η γυναίκα / οι γυναίκες | το παιδί / τα παιδιά |
| γενική | της γυναίκας / των γυναικών | του παιδιού / των παιδιών |
| αιτιατική | τη γυναίκα / τις γυναίκες | το παιδί / τα παιδιά |
| κλητική | γυναίκα! / γυναίκες! | παιδί! / παιδιά! |
The genitive plural: -ων and the moving stress
Every gender ends in -ων in the genitive plural. In many feminines the stress moves towards the end: η θάλασσα → των θαλασσών, η γλώσσα → των γλωσσών. It is the legacy of the anciently accented -ῶν.
- Αγαπώ το χρώμα των ελληνικών θαλασσών.I love the colour of the Greek seas.
- Η διδασκαλία των ξένων γλωσσών θέλει υπομονή.Teaching foreign languages takes patience.
- Τα δωμάτια των παιδιών είναι στον πρώτο όροφο.The children’s rooms are on the first floor.
The vocative: Γιώργο! κύριε!
Only -ος masculines have their own form: -ε (κύριος → κύριε!) or -ο for most first names (Γιώργος → Γιώργο!). Every other noun uses the nominative form without the article: Μαρία! παιδιά!
- Καλημέρα, κύριε!Good morning, sir!
- Γιώργο, σε ζητάει η μητέρα σου.Giorgos, your mother is asking for you.
- Μαρία, τι ώρα φεύγουμε;Maria, what time are we leaving?
- Παιδιά, ελάτε στο τραπέζι!Kids, come to the table!
Your turn
Choose the correct form.
The same topic at other levels
Pyetjet e bëra shpesh
How many cases does Modern Greek have, and what are they for?
Four: the nominative for the subject, the genitive for possession («το σπίτι του πατέρα») and the colloquial indirect object («θα του πω»), the accusative for the object and after prepositions, and the vocative for direct address. The ancient dative is gone, replaced by «σε» + accusative.
Why does the stress move in των θαλασσών?
Because the genitive plural in -ων pulls the stress towards the end — a legacy of the anciently accented -ῶν: «η θάλασσα → των θαλασσών», «η γλώσσα → των γλωσσών». Every gender ends in -ων in the genitive plural: «των παιδιών», «των φίλων».
How do you form the vocative in Greek?
Only masculines in -ος have their own form: «κύριος → κύριε!», and most first names take -ο: «Γιώργος → Γιώργο!». Every other noun simply uses the nominative form without the article: «Μαρία!», «παιδιά!».