Wybierz język

grecfacilegrecfacile
Γ2

Figury retoryczne

Metafora, metonimia, hiperbola, litota: środki, dzięki którym słowa znaczą więcej niż dosłownie — niezbędne w lekturze prasy i literatury.

Figury retoryczne

Metafora i porównanie

Porównanie zawiera «σαν»: Κοιμάται σαν πουλάκι. Metafora je pomija: Είναι θησαυρός αυτό το παιδί. W codziennej grece jest wiele utartych metafor, np. πόδι του τραπεζιού (noga stołu) i ρίζα του κακού (źródło zła).

  • Κοιμάται σαν πουλάκι.Śpi jak ptaszek.
  • Είναι θησαυρός αυτό το παιδί.To dziecko jest skarbem.
  • το πόδι του τραπεζιούnoga stołu

Metonimia i hiperbola

Metonimia polega na zastąpieniu danej rzeczy czymś z nią powiązanym: «Ήπια ένα ποτήρι» używa naczynia zamiast zawartości, «Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη» autora zamiast jego dzieł, a «Η Αθήνα αποφάσισε» miasta zamiast rządu. Hiperbola to celowa przesada: «Πεθαίνω της πείνας», «Στο είπα χίλιες φορές».

  • Ήπια ένα ποτήρι.Wypiłem szklankę.
  • Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη.Przeczytałem wszystkie dzieła Kazandzakisa.
  • Πεθαίνω της πείνας.Umieram z głodu.
  • Στο είπα χίλιες φορές!Mówiłem ci to już tysiąc razy!

Litota, ironia i personifikacja

Litota: mówienie mniej, niż się ma na myśli, np. «Όχι κι άσχημα» (wcale nieźle) i «Δεν είναι και λίγο» (to niemało). Ironia: wypowiedź o znaczeniu przeciwnym do dosłownego, np. «Ωραία τα κατάφερες!» po niepowodzeniu. Personifikacja: «Η πόλη ξυπνάει» (miasto się budzi), «τα κύματα χορεύουν» (fale tańczą). W przypadku litoty i ironii intonacja pomaga rozpoznać sens.

  • Όχι κι άσχημα!Wcale nieźle!
  • Ωραία τα κατάφερες!Ładnie to zrobiłeś! (ironicznie)
  • Η πόλη ξυπνάει.Miasto się budzi.

Teraz ty

Wybierz właściwą formę.

Najczęstsze pytania

Jaka jest różnica między porównaniem a metaforą w języku greckim?

W porównaniu występuje «σαν»: «Κοιμάται σαν πουλάκι» (śpi jak ptaszek). Metafora je pomija: «Είναι θησαυρός αυτό το παιδί» (to dziecko jest skarbem). W codziennej grece jest wiele utartych metafor, np. «το πόδι του τραπεζιού» (noga stołu).

Co znaczy «Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη»?

To znaczy: „Przeczytałem wszystkie dzieła Kazandzakisa”. To metonimia: autor zastępuje swoje dzieła. Podobnie w «Ήπια ένα ποτήρι» (naczynie zamiast zawartości) i «Η Αθήνα αποφάσισε» (miasto zamiast rządu).

Czym jest litota i jak używa się jej w grece?

Litota polega na tym, że mówi się mniej, niż się ma na myśli: «Όχι κι άσχημα!» (wcale nieźle, czyli całkiem dobrze), «Δεν είναι και λίγο» (to niemało). Intonacja jest tu równie ważna jak słowa.