grecfacilegrecfacile
Γ2

Stilfiguren

Metapher, Metonymie, Hyperbel, Litotes: die Mechanismen, mit denen Wörter mehr sagen, als sie sagen — unverzichtbar für Presse und Literatur.

Stilfiguren

Metapher und Vergleich

Der Vergleich behält sein σαν: Κοιμάται σαν πουλάκι. Die Metapher lässt es weg: Είναι θησαυρός αυτό το παιδί. Das Alltagsgriechische ist voll toter Metaphern: πόδι του τραπεζιού, καρδιά του προβλήματος, ρίζα του κακού.

  • Κοιμάται σαν πουλάκι.Er schläft wie ein Vögelchen.
  • Είναι θησαυρός αυτό το παιδί.Dieses Kind ist ein Schatz.
  • το πόδι του τραπεζιούdas Tischbein

Metonymie und Hyperbel

Metonymie — Gefäß für Inhalt: Ήπια ένα ποτήρι, Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη (Autor für Werk), Η Αθήνα αποφάσισε (Stadt für Regierung). Hyperbel — konventionelle Übertreibung: Πεθαίνω της πείνας, Σε περίμενα αιώνες, Στο είπα χίλιες φορές.

  • Ήπια ένα ποτήρι.Ich habe ein Glas getrunken.
  • Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη.Ich habe den ganzen Kazantzakis gelesen.
  • Πεθαίνω της πείνας.Ich sterbe vor Hunger.
  • Στο είπα χίλιες φορές!Ich habe es dir tausendmal gesagt!

Litotes, Ironie, Personifikation

Litotes — weniger sagen, mehr meinen: Όχι κι άσχημα (gar nicht übel), Δεν είναι και λίγο (das ist viel!). Ironie — das Gegenteil des Gemeinten: Ωραία τα κατάφερες! Personifikation: Η πόλη ξυπνάει, τα κύματα χορεύουν. Alle drei leben von der Intonation ebenso wie von den Wörtern.

  • Όχι κι άσχημα!Gar nicht übel!
  • Ωραία τα κατάφερες!Das hast du ja toll hingekriegt!
  • Η πόλη ξυπνάει.Die Stadt erwacht.

Jetzt Sie

Wählen Sie die richtige Form.

Häufige Fragen

Was ist der Unterschied zwischen Vergleich und Metapher im Griechischen?

Der Vergleich behält «σαν»: «Κοιμάται σαν πουλάκι» (er schläft wie ein Vöglein). Die Metapher lässt es weg: «Είναι θησαυρός αυτό το παιδί» (dieses Kind ist ein Schatz). Das Alltagsgriechisch ist voller toter Metaphern: «το πόδι του τραπεζιού» (das Tischbein).

Was bedeutet «Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη»?

„Ich habe den ganzen Kazantzakis gelesen“ — eine Metonymie: der Autor steht für sein Werk. Dasselbe Verfahren in «Ήπια ένα ποτήρι» (Gefäss für Inhalt) und «Η Αθήνα αποφάσισε» (Stadt für Regierung).

Was ist die Litotes, und wie nutzt sie das Griechische?

Sie sagt weniger, um mehr zu meinen: «Όχι κι άσχημα!» (gar nicht schlecht = richtig gut), «Δεν είναι και λίγο» (das ist nicht wenig = das ist viel). Sie lebt ebenso von der Intonation wie von den Wörtern.