Figures of speech
Metaphor, metonymy, hyperbole, litotes: the machinery that makes words say more than they say — essential for reading press and literature.
Metaphor and simile
The simile keeps its σαν: Κοιμάται σαν πουλάκι. The metaphor drops it: Είναι θησαυρός αυτό το παιδί. Everyday Greek is saturated with dead metaphors: πόδι του τραπεζιού (table leg), καρδιά του προβλήματος, ρίζα του κακού.
- Κοιμάται σαν πουλάκι.He sleeps like a little bird.
- Είναι θησαυρός αυτό το παιδί.That child is a treasure.
- το πόδι του τραπεζιούthe leg of the table
Metonymy and hyperbole
Metonymy — container for content: Ήπια ένα ποτήρι (I drank a glass), Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη (author for work), Η Αθήνα αποφάσισε (city for government). Hyperbole — conventional exaggeration: Πεθαίνω της πείνας, Σε περίμενα αιώνες, Στο είπα χίλιες φορές.
- Ήπια ένα ποτήρι.I drank a glass.
- Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη.I’ve read all of Kazantzakis.
- Πεθαίνω της πείνας.I’m starving.
- Στο είπα χίλιες φορές!I’ve told you a thousand times!
Litotes, irony, personification
Litotes — saying less to mean more: Όχι κι άσχημα (not bad at all), Δεν είναι και λίγο (that’s a lot!). Irony — the opposite of what you think: Ωραία τα κατάφερες! (well done… not). Personification: Η πόλη ξυπνάει, τα κύματα χορεύουν. All three live on intonation as much as on words.
- Όχι κι άσχημα!Not bad at all!
- Ωραία τα κατάφερες!Nice job you did there!
- Η πόλη ξυπνάει.The city wakes up.
Your turn
Choose the correct form.