Söz sanatları
Eğretileme, düzdeğişmece, abartma, azımsama: sözcüklere söylediklerinden fazlasını söyleten düzenekler — basın ve edebiyat için şart.
Eğretileme ve benzetme
Benzetme σαν’ını korur: Κοιμάται σαν πουλάκι. Eğretileme onu atar: Είναι θησαυρός αυτό το παιδί. Günlük Yunanca ölü eğretilemelerle doludur: πόδι του τραπεζιού, καρδιά του προβλήματος, ρίζα του κακού.
- Κοιμάται σαν πουλάκι.Bir kuş yavrusu gibi uyuyor.
- Είναι θησαυρός αυτό το παιδί.Bu çocuk bir hazine.
- το πόδι του τραπεζιούmasanın ayağı
Düzdeğişmece ve abartma
Düzdeğişmece — içerik yerine kap: Ήπια ένα ποτήρι (bir bardak içtim), Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη (eser yerine yazar), Η Αθήνα αποφάσισε (hükümet yerine şehir). Abartma — kalıplaşmış aşırılık: Πεθαίνω της πείνας, Σε περίμενα αιώνες, Στο είπα χίλιες φορές.
- Ήπια ένα ποτήρι.Bir bardak içtim.
- Διάβασα όλον τον Καζαντζάκη.Kazancakis’in bütün eserlerini okudum.
- Πεθαίνω της πείνας.Açlıktan ölüyorum.
- Στο είπα χίλιες φορές!Sana bin kere söyledim!
Azımsama, alay, kişileştirme
Azımsama — az söyleyip çok demek: Όχι κι άσχημα (hiç fena değil), Δεν είναι και λίγο (az değil!). Alay — düşünülenin tersi: Ωραία τα κατάφερες! Kişileştirme: Η πόλη ξυπνάει, τα κύματα χορεύουν. Üçü de sözcükler kadar ezgiyle yaşar.
- Όχι κι άσχημα!Hiç fena değil!
- Ωραία τα κατάφερες!Aferin, tam becerdin!
- Η πόλη ξυπνάει.Şehir uyanıyor.
Sıra sizde
Doğru biçimi seçin.