„Θα πρέπει“ und „μπορεί“: Pflicht oder Vermutung?
Dieselben Wörter befehlen und vermuten. Die folgende Zeitform entscheidet — ein Fehler macht aus einer Vermutung einen Befehl.
Θα πρέπει: zwei Lesarten
Mit Präsens oder Futur: abgeschwächte Pflicht — «Θα πρέπει να φύγεις». Mit Perfekt: Schlussfolgerung — «Θα πρέπει να έφυγε» (er muss gegangen sein). Dieselbe Formel, zwei gegensätzliche Sprechakte.
- Θα πρέπει να φύγεις νωρίς αύριο.Du solltest morgen früh aufbrechen.
- Θα πρέπει να έχει φύγει ήδη· το φως είναι σβηστό.Er muss schon weg sein — das Licht ist aus.
- Πρέπει να πληρώσεις μέχρι την Παρασκευή.Du musst bis Freitag bezahlen.
- Έπρεπε να το είχες πει νωρίτερα.Du hättest es früher sagen sollen.
| δομή | σημασία | παράδειγμα |
|---|---|---|
| θα πρέπει να + ενεστώτας | ήπια υποχρέωση | Θα πρέπει να προσέχεις. |
| θα πρέπει να + αόριστος | υποχρέωση, συνοπτικά | Θα πρέπει να φύγεις τώρα. |
| θα πρέπει να + παρακείμενος | συμπέρασμα για το παρελθόν | Θα πρέπει να έχει φύγει. |
| πρέπει να + ενεστώτας | ρητή υποχρέωση | Πρέπει να πληρώσεις. |
| έπρεπε να + … | υποχρέωση που δεν τηρήθηκε | Έπρεπε να το είχες πει. |
Μπορεί: Erlaubnis, Fähigkeit, Wahrscheinlichkeit
Persönlich drückt μπορώ Fähigkeit oder Erlaubnis aus. Unpersönlich und in der 3. Person erstarrt drückt μπορεί Wahrscheinlichkeit aus: «Μπορεί να βρέξει». Der Plural verrät den Lernenden.