“Θα πρέπει” and “μπορεί”: obligation or inference?
The same words both impose and guess. The tense that follows decides which — and getting it wrong turns a hypothesis into an order.
Θα πρέπει: two readings
With a present or future it is softened obligation: «Θα πρέπει να φύγεις» (you should leave). With a perfect it is deduction: «Θα πρέπει να έφυγε» (he must have left — I infer it). Same formula, two opposite speech acts.
- Θα πρέπει να φύγεις νωρίς αύριο.You should leave early tomorrow.
- Θα πρέπει να έχει φύγει ήδη· το φως είναι σβηστό.He must have left already — the light is off.
- Πρέπει να πληρώσεις μέχρι την Παρασκευή.You have to pay by Friday.
- Έπρεπε να το είχες πει νωρίτερα.You should have said so earlier.
| δομή | σημασία | παράδειγμα |
|---|---|---|
| θα πρέπει να + ενεστώτας | ήπια υποχρέωση | Θα πρέπει να προσέχεις. |
| θα πρέπει να + αόριστος | υποχρέωση, συνοπτικά | Θα πρέπει να φύγεις τώρα. |
| θα πρέπει να + παρακείμενος | συμπέρασμα για το παρελθόν | Θα πρέπει να έχει φύγει. |
| πρέπει να + ενεστώτας | ρητή υποχρέωση | Πρέπει να πληρώσεις. |
| έπρεπε να + … | υποχρέωση που δεν τηρήθηκε | Έπρεπε να το είχες πει. |
Μπορεί: permission, ability, probability
Personal, μπορώ expresses ability or permission: «Μπορώ να κολυμπήσω». Impersonal and frozen in the 3rd person, μπορεί expresses probability: «Μπορεί να βρέξει» (it may rain). The plural gives the learner away: “μπορούν να βρέξει” does not exist.