Preposizioni con accusativo e genitivo
Quasi tutte le preposizioni del greco corrente reggono l’accusativo. Le poche che prendono il genitivo cambiano allora significato — κατά ne è l’esempio perfetto.
L’accusativo per difetto
σε, από, για, με, ως, προς, χωρίς, μέχρι, παρά: tutte con l’accusativo. È la regola e copre quasi tutto ciò che scriverete.
- Θα μιλήσω σε έναν φίλο για το θέμα.Parlerò della questione a un amico.
- Δεν ξεκινάμε χωρίς τον Νίκο.Non cominciamo senza Nikos.
- Θα σε περιμένω μέχρι το μεσημέρι.Ti aspetterò fino a mezzogiorno.
- Το γραφείο θα παραμείνει κλειστό λόγω απεργίας.L’ufficio resterà chiuso a causa di uno sciopero.
Il genitivo: senso diverso
La stessa preposizione può reggere entrambi i casi e significare due cose opposte. Non è un dettaglio stilistico.
| πρόθεση | + αιτιατική | + γενική |
|---|---|---|
| κατά | κατά τη διάρκεια (χρόνος) | κατά της πρότασης (εναντίον) |
| μετά | μετά το φαγητό (χρόνος) | μετά χαράς (τρόπος, παγιωμένο) |
| παρά | παρά τις προσπάθειες (εναντίωση) | παρά του υπουργείου (από, επίσημο) |
| υπέρ | — | υπέρ της πρότασης (ευνοϊκά) |
| εναντίον | — | εναντίον του κατηγορουμένου |
| μεταξύ | — | μεταξύ των κρατών |
| λόγω | — | λόγω καιρού (αιτία) |
| εκτός | εκτός από τον Νίκο | εκτός ελέγχου (παγιωμένο) |
Lo stesso argomento ad altri livelli
Domande frequenti
Quale caso reggono le preposizioni greche comuni?
L’accusativo, quasi sempre: «σε», «από», «για», «με», «ως», «προς», «χωρίς», «μέχρι», «παρά». È la regola di base e copre quasi tutto: «Θα μιλήσω σε έναν φίλο για το θέμα», «Δεν ξεκινάμε χωρίς τον Νίκο».
Perché κατά cambia significato secondo il caso?
Perché la stessa preposizione regge due casi e dice due cose opposte: «κατά της πρότασης» (contro la proposta, genitivo) e «κατά τη συζήτηση» (durante la discussione, accusativo). Non è un dettaglio stilistico.
Qual è la regola sicura per scegliere il caso dopo una preposizione?
Nel dubbio, l’accusativo: è il caso predefinito del greco moderno. Il genitivo compare solo con le preposizioni dotte («λόγω», «βάσει», «υπέρ», «κατά» nel senso di “contro”), che appartengono allo scritto formale.