Czasy w narracji: czas teraźniejszy historyczny
Na B2 uzgadniałeś czasy. Na C1 wybierasz je świadomie: teraźniejszy ożywia przeszłość, imperfekt tworzy tło, a aoryst opisuje wydarzenie.
Czas teraźniejszy historyczny
Greka może w środku opowieści o przeszłości przejść na czas teraźniejszy, by przybliżyć słuchacza lub czytelnika do wydarzenia: «Περπατούσα στον δρόμο και ξαφνικά βλέπω τον Νίκο» (szedłem ulicą i nagle widzę Nikosa). To wybór stylistyczny, a nie błąd; często pojawia się w mowie i dziennikarstwie.
- Το 1453 πέφτει η Κωνσταντινούπολη.W 1453 roku upada Konstantynopol.
- Περπατούσα στον δρόμο και ξαφνικά βλέπω τον Νίκο.Szedłem ulicą i nagle widzę Nikosa.
- Ο υπουργός φτάνει στην Αθήνα και ανακοινώνει τα μέτρα.Minister przybywa do Aten i ogłasza środki.
Tło i pierwszy plan
W opowieści czas przeszły niedokonany często tworzy tło, wskazuje trwanie lub powtarzalność. Aoryst często przedstawia zakończone wydarzenie i posuwa akcję naprzód. Ich wymiana nie musi być błędem: zmienia perspektywę i to, co wydaje się głównym wydarzeniem.
Ten sam temat na innych poziomach
Najczęstsze pytania
Dlaczego opowieść o przeszłości nagle przechodzi na czas teraźniejszy?
To czas teraźniejszy historyczny: środek stylistyczny, który przybliża wydarzenie czytelnikowi. W «Το 1453 πέφτει η Κωνσταντινούπολη» (w 1453 roku upada Konstantynopol) czas teraźniejszy odnosi się do przeszłości. Nie jest to błąd w następstwie czasów.
Czas przeszły niedokonany czy aoryst w greckiej narracji?
Czas przeszły niedokonany często tworzy tło lub opisuje trwający stan, a aoryst posuwa akcję naprzód: «Περπατούσα στον δρόμο και ξαφνικά είδα τον Νίκο» (szedłem ulicą i nagle zobaczyłem Nikosa). Inny wybór często zmienia perspektywę i to, co odbieramy jako główne wydarzenie.
Czy czas teraźniejszy historyczny jest dopuszczalny w greckim języku pisanym?
Tak. Jest częsty w dziennikarstwie i narracji historycznej: «Ο υπουργός φτάνει στην Αθήνα και ανακοινώνει τα μέτρα» (minister przybywa do Aten i ogłasza środki). Nie należy jednak bez powodu przeskakiwać w jednym akapicie między teraźniejszością a przeszłością.