Unreal conditionals
If I had money… Αν είχα λεφτά, θα αγόραζα σπίτι. The grammar of regrets and dreams.
Present unreal
αν + imperfect, θα + imperfect: Αν είχα χρόνο, θα ερχόμουν (if I had time, I would come). The imperfect isn’t about the past here — it marks unreality. The same θα ήθελα (I would like) is everyday politeness.
- Αν είχα χρόνο, θα ερχόμουν.If I had time, I would come.
- Αν ήμουν στη θέση σου, δεν θα το έλεγα.If I were you, I wouldn’t say it.
- Θα ήθελα ένα ποτήρι νερό, παρακαλώ.I would like a glass of water, please.
Past unreal
For regret: αν + pluperfect, θα + pluperfect. Αν είχες τηλεφωνήσει, θα είχα έρθει (if you had called, I would have come). In speech the imperfect often covers both: Αν το ήξερα, θα σου το έλεγα.
- Αν είχες τηλεφωνήσει, θα είχα έρθει.If you had called, I would have come.
- Αν δεν είχε βρέξει, θα είχαμε πάει στη θάλασσα.If it hadn’t rained, we would have gone to the sea.
- Αν το ήξερα, θα σου το έλεγα.If I had known, I would have told you.
| τύπος | υπόθεση | απόδοση |
|---|---|---|
| πραγματικό | αν + υποτακτική | θα + μέλλοντας |
| μη πραγματικό (παρόν) | αν + παρατατικός | θα + παρατατικός |
| μη πραγματικό (παρελθόν) | αν + υπερσυντέλικος | θα + υπερσυντέλικος |
Wishes: μακάρι
μακάρι + subjunctive = possible wish: Μακάρι να έρθει! (may he come!). μακάρι + imperfect = unreal wish: Μακάρι να ήμουν εκεί (if only I were there). μακάρι + pluperfect = regret: Μακάρι να είχα προσπαθήσει περισσότερο.
- Μακάρι να έρθει!I do hope he comes!
- Μακάρι να ήμουν εκεί.If only I were there.
- Μακάρι να είχα προσπαθήσει περισσότερο.If only I had tried harder.
Your turn
Choose the correct form.