Os possessivos: το βιβλίο μου
Meu, teu, seu numa sílaba DEPOIS do nome: το σπίτι μου, η μαμά σου, ο φίλος της. Simples — depois de inverter o hábito.
Depois do nome, nunca antes
O possessivo grego é uma palavrinha átona colocada DEPOIS do nome — e o nome mantém o artigo: το αυτοκίνητό μου (o meu carro), η αδερφή σου (a tua irmã), το όνομά της (o nome dela). Primeiro a coisa, depois de quem é.
| ενικός | πληθυντικός | |
|---|---|---|
| α΄ πρόσωπο | το σπίτι μου | το σπίτι μας |
| β΄ πρόσωπο | το σπίτι σου | το σπίτι σας |
| γ΄ πρόσωπο | το σπίτι του / της / του | το σπίτι τους |
του, της, τους: dele, dela, deles
Na 3.ª pessoa o grego marca o POSSUIDOR: ο φίλος του (o amigo DELE), ο φίλος της (o amigo DELA), ο φίλος τους (o amigo DELES). A palavra NÃO concorda com a coisa: η μαμά του = a mãe dele — του porque o possuidor é masculino.
O segundo acento: το όνομά μου
Quando o nome é acentuado na antepenúltima, o possessivo acrescenta um SEGUNDO acento: το όνομα → το όνομά μου, το αυτοκίνητο → το αυτοκίνητό σου, ο δάσκαλος → ο δάσκαλός μας. Vê-lo-á em todo o lado — é a regra, não gralha!
É a sua vez
Escolha a forma correta.