Tanımlık: genel, soyut ve adlaştırıcı kullanım

Genel gönderim

Bütün bir sınıftan söz ederken Yunanca, İngilizcenin attığı belirli tanımlığı kullanır. «Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον» bir insanı değil, türü anlatır.

• Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον.İnsan toplumsal bir varlıktır.
• Το ελαιόλαδο κάνει καλό στην καρδιά.Zeytinyağı kalbe iyi gelir.

Soyut adlar ve özel adlar

Soyut adlar tanımlık alır: η ελευθερία, η δικαιοσύνη. Özel adlar da, konuşmada ilk adlar dahil: «Είδα τη Μαρία». Ülkeler ve ırmaklar tanımlığı korur — η Ελλάδα, ο Δούναβης — ama çoğu şehir adı almaz.

• Η ελευθερία δεν χαρίζεται.Özgürlük bağışlanmaz.
• Ο Παπαδόπουλος ζήτησε τον λόγο.Papadopulos söz istedi.

Ad üreten tanımlık

Burada Yunanca çoğu Avrupa dilinin ötesine geçer: cinssiz tanımlık her şeyi adlaştırır — sıfatı (το ωραίο), mastar yerine geçen yan cümleyi (το να διαβάζεις), bütün bir cümleyi (το ότι ήρθε), hatta bir alıntıyı (το «δεν ξέρω» του). Akademik yazı bununla doludur.

• Το να παραδέχεσαι ένα λάθος θέλει θάρρος.Bir hatayı kabul etmek cesaret ister.
• Το ότι άργησε δεν δικαιολογεί τη στάση του.Geç kalmış olması tavrını mazur göstermez.
• Οι πλούσιοι και οι φτωχοί ζουν σε δύο πόλεις.Zenginler ve yoksullar iki ayrı şehirde yaşar.

Tanımlık ne zaman düşer

Yokluk, varlık kadar anlamlıdır. Manşetlerde ve tabelalarda tanımlık yoktur («Πυρκαγιά στην Εύβοια»), rol bildiren ως/σαν sonrasında yoktur («εργάζεται ως δάσκαλος») ve genellikle yüklemde de yoktur: «Είναι γιατρός» — oysa «Είναι ο γιατρός» belirli bir doktoru gösterir.