Τα μαύρα πανιά

Ο Θησέας, ο γιος του βασιλιά Αιγέα, είπε ότι θα πάει και αυτός.

Ο πατέρας του δεν ήθελε. Ήταν το μόνο του παιδί και μόλις τον είχε βρει. Αλλά ο Θησέας επέμεινε.

Πριν φύγει, ο Αιγέας του έδωσε ένα δεύτερο πανί — άσπρο.

«Αν γυρίσεις ζωντανός», του είπε, «βγάλε τα μαύρα και βάλε αυτό. Θα σε περιμένω στον βράχο και θα κοιτάζω τη θάλασσα. Θέλω να το μάθω από μακριά».

Στην Κρήτη ο Θησέας σκότωσε τον Μινώταυρο και βγήκε από τον λαβύρινθο με τον μίτο της Αριάδνης.

Πήρε την Αριάδνη μαζί του και έφυγαν. Σταμάτησαν στη Νάξο και εκεί την άφησε — άλλοι λένε επειδή το θέλησε ο Διόνυσος, άλλοι λένε επειδή το θέλησε ο ίδιος.

Το καράβι συνέχισε προς την Αθήνα.

Και ο Θησέας δεν άλλαξε το πανί.

Δεν ξέρουμε γιατί. Ο Πλούταρχος λέει ότι το ξέχασε από τη λύπη του. Άλλοι λένε ότι οι θεοί του πήραν τη μνήμη.

Ο Αιγέας ήταν στον βράχο, όπως είχε πει. Ήταν εκεί κάθε μέρα.

Είδε το καράβι να έρχεται. Το πανί ήταν μαύρο.

Δεν περίμενε να φτάσει. Δεν ρώτησε κανέναν. Έπεσε από τον βράχο και σκοτώθηκε.

Ο Θησέας βγήκε στην Αθήνα νικητής και βρήκε την πόλη σε πένθος για τον πατέρα του.

Η θάλασσα εκεί πήρε το όνομά της από εκείνον: Αιγαίο.

Είναι ένας από τους πιο σκληρούς μύθους των Ελλήνων, γιατί δεν υπάρχει τέρας και δεν υπάρχει τιμωρία. Υπάρχει μόνο ένα πράγμα που δεν έγινε.