Μυθολογία · Επίπεδο Α1
Οι Στυμφαλίδες όρνιθες
Η Αθηνά βοήθησε τον Ηρακλή να βγάλει τα πουλιά από την κρυψώνα τους.
Κοντά στη λίμνη Στυμφαλία, στην Αρκαδία, είχαν μαζευτεί αμέτρητα άγρια πουλιά. Αρχαίες πηγές τα ονομάζουν Στυμφαλίδες όρνιθες, αλλά δεν τα περιγράφουν όλες με τον ίδιο τρόπο.
Ο Παυσανίας λέει ότι επιτίθονταν στους ανθρώπους με δυνατά ράμφη. Σε άλλη ιστορία, που μιλά για παρόμοια πουλιά στο νησί του Άρη, τα φτερά τους έπεφταν σαν βέλη. Τα χάλκινα ράμφη και νύχια ανήκουν κυρίως σε νεότερες περιγραφές του μύθου.
Ο έκτος άθλος του Ηρακλή ήταν να τα διώξει.
Πήγε στη λίμνη και είδε αμέσως το πρόβλημα. Τα πουλιά είχαν βρει καταφύγιο μέσα σε ένα πυκνό δάσος γύρω από το νερό.
Δεν μπορούσε να πλησιάσει. Και τα πουλιά ήταν πάρα πολλά για να τα χτυπήσει ένα ένα με τα βέλη του.
Τότε ήρθε η Αθηνά. Του έδωσε χάλκινα κρόταλα, που τα είχε κατασκευάσει ο Ήφαιστος.
Ο Ηρακλής ανέβηκε σε έναν λόφο πάνω από τη λίμνη και τα χτύπησε δυνατά.
Ο ήχος ήταν τρομερός. Τα πουλιά τρόμαξαν και σηκώθηκαν όλα μαζί στον αέρα.
Και τότε, στον ανοιχτό ουρανό, ο Ηρακλής άρχισε να ρίχνει με το τόξο.
Ο Ηρακλής χτύπησε αρκετά με τα βέλη του και έδιωξε τα υπόλοιπα. Ο Παυσανίας γνώριζε και μια διαφορετική εκδοχή, στην οποία ο ήρωας δεν τα σκότωσε αλλά τα έδιωξε μόνο με τον θόρυβο.
Ο άθλος δεν κερδήθηκε μόνο με τη δύναμη ή το τόξο. Χρειάστηκε η βοήθεια της Αθηνάς και ένα έξυπνο εργαλείο, που έκανε τα κρυμμένα πουλιά να πετάξουν.