Οι Αργοναύτες και το χρυσόμαλλο δέρας

«Πρώτα φέρε μου το χρυσόμαλλο δέρας από την Κολχίδα», είπε ο Πελίας. Ήταν το δέρμα ενός μαγικού χρυσού κριαριού, και βρισκόταν πολύ μακριά, στην άκρη της Μαύρης Θάλασσας.

Ο Ιάσονας έφτιαξε ένα μεγάλο πλοίο, την Αργώ. Μαζί του ήρθαν πενήντα ήρωες, οι Αργοναύτες. Ανάμεσά τους ήταν ο δυνατός Ηρακλής και ο μουσικός Ορφέας.

Το ταξίδι ήταν γεμάτο κινδύνους. Στον δρόμο τούς περίμεναν οι Συμπληγάδες: δύο τεράστιοι βράχοι που άνοιγαν και έκλειναν και έσπαζαν τα πλοία. Οι Αργοναύτες άφησαν πρώτα ένα περιστέρι. Το πουλί πέρασε, και το πλοίο πέρασε γρήγορα πίσω του. Από εκείνη τη μέρα οι βράχοι έμειναν για πάντα ακίνητοι.

Στην Κολχίδα ο βασιλιάς Αιήτης δεν ήθελε να δώσει το δέρας. Έβαλε στον Ιάσονα έναν δύσκολο άθλο: να ζέψει δύο άγριους ταύρους που έβγαζαν φωτιά και να οργώσει με αυτούς ένα χωράφι. Η κόρη του βασιλιά, η Μήδεια, ήξερε μαγικά. Αγάπησε τον Ιάσονα και του έδωσε μια μαγική αλοιφή. Με αυτήν η φωτιά δεν τον έκαιγε, και ο Ιάσονας τελείωσε τον άθλο.

Το χρυσόμαλλο δέρας κρεμόταν σε ένα δέντρο. Το φύλαγε ένας δράκος που δεν κοιμόταν ποτέ. Η Μήδεια τραγούδησε μαγικά λόγια, και ο δράκος έκλεισε τα μάτια του. Ο Ιάσονας πήρε το δέρας, και όλοι έτρεξαν στην Αργώ.

Μετά από πολλές περιπέτειες οι Αργοναύτες γύρισαν στην Ελλάδα, και ο Ιάσονας έφερε το δέρας στον Πελία. Το ταξίδι της Αργώς έμεινε ένας από τους πιο μεγάλους μύθους της Ελλάδας.