Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Ο Φρίξος και η Έλλη
Το χρυσό κριάρι που έσωσε δύο παιδιά — και το δέρας που ξεκίνησε τους Αργοναύτες.
Ο βασιλιάς Αθάμας είχε δύο παιδιά, τον Φρίξο και την Έλλη. Η μητέρα τους ήταν η Νεφέλη. Όταν ο Αθάμας παντρεύτηκε δεύτερη γυναίκα, την Ινώ, τα παιδιά βρέθηκαν σε κίνδυνο.
Η Ινώ ήθελε τον θρόνο για τα δικά της παιδιά. Έφτιαξε λοιπόν ένα σχέδιο.
Πήγε κρυφά στις γυναίκες του βασιλείου και τις έπεισε να ψήσουν το σιτάρι πριν το σπείρουν. Καμένος σπόρος δεν φυτρώνει. Την επόμενη χρονιά τα χωράφια έμειναν άδεια και άρχισε η πείνα.
Ο Αθάμας έστειλε ανθρώπους στο μαντείο των Δελφών. Η Ινώ όμως τους δωροδόκησε, και εκείνοι γύρισαν με ψεύτικη απάντηση: η γη θα καρπίσει ξανά μόνο αν ο βασιλιάς θυσιάσει τον γιο του.
Ο Αθάμας πίστεψε. Οδήγησε τον Φρίξο στον βωμό.
Την τελευταία στιγμή, η Νεφέλη έστειλε ένα ζώο σταλμένο από τον Ερμή: ένα κριάρι με χρυσό μαλλί, που πετούσε.
Τα δύο παιδιά ανέβηκαν στην πλάτη του και το κριάρι σηκώθηκε στον αέρα, προς τα ανατολικά.
Πετούσαν πάνω από τη θάλασσα, ψηλά. Κάποια στιγμή η Έλλη κοίταξε κάτω, ζαλίστηκε και δεν κρατήθηκε.
Έπεσε στο νερό ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία. Το στενό εκείνο πήρε το όνομά της: Ελλήσποντος, «η θάλασσα της Έλλης». Το λέμε σήμερα Δαρδανέλια.
Ο Φρίξος έφτασε μόνος στην Κολχίδα, στην άκρη της Μαύρης Θάλασσας. Ο βασιλιάς Αιήτης τον δέχτηκε καλά.
Εκεί ο Φρίξος θυσίασε το κριάρι στον Δία και χάρισε το χρυσό δέρας στον βασιλιά. Εκείνος το κρέμασε σε μια βελανιδιά μέσα σε ιερό δάσος και έβαλε να το φυλάει ένας δράκοντας που δεν κοιμόταν ποτέ.
Έμεινε εκεί για χρόνια — μέχρι που ένας νέος από την Ιωλκό, ο Ιάσονας, έμαθε πού βρίσκεται.