Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Οι Αργοναύτες και το χρυσόμαλλο δέρας
Περίπου πενήντα ήρωες, ένα πλοίο και ένας θησαυρός στην άκρη του κόσμου.
Ο Ιάσονας ζούσε στην Ιωλκό. Ο θείος του, ο Πελίας, είχε πάρει τον θρόνο από τον πατέρα του Ιάσονα. Όταν ο Ιάσονας μεγάλωσε και ζήτησε τον θρόνο πίσω, ο Πελίας τού έβαλε έναν όρο.
«Πρώτα φέρε μου το χρυσόμαλλο δέρας από την Κολχίδα», είπε ο Πελίας. Ήταν το δέρμα ενός μαγικού χρυσού κριαριού, και βρισκόταν πολύ μακριά, στην άκρη της Μαύρης Θάλασσας.
Ο ναυπηγός Άργος, με τη βοήθεια της Αθηνάς, έφτιαξε ένα μεγάλο πλοίο, την Αργώ. Μαζί με τον Ιάσονα ταξίδεψαν περίπου πενήντα ήρωες, οι Αργοναύτες. Οι αρχαίες πηγές δίνουν διαφορετικά ονόματα και διαφορετικό αριθμό. Ανάμεσά τους ήταν ο δυνατός Ηρακλής και ο μουσικός Ορφέας.
Το ταξίδι ήταν γεμάτο κινδύνους. Στον δρόμο τούς περίμεναν οι Συμπληγάδες: δύο τεράστιοι βράχοι που άνοιγαν και έκλειναν και έσπαζαν τα πλοία. Οι Αργοναύτες άφησαν πρώτα ένα περιστέρι. Το πουλί πέρασε, και το πλοίο πέρασε γρήγορα πίσω του. Από εκείνη τη μέρα οι βράχοι έμειναν για πάντα ακίνητοι.
Στην Κολχίδα ο βασιλιάς Αιήτης δεν ήθελε να δώσει το δέρας. Έβαλε στον Ιάσονα έναν δύσκολο άθλο: να ζέψει δύο άγριους ταύρους που έβγαζαν φωτιά, να οργώσει με αυτούς ένα χωράφι και να σπείρει δόντια δράκου. Από τα δόντια γεννήθηκαν οπλισμένοι άντρες, τους οποίους έπρεπε να νικήσει. Η κόρη του βασιλιά, η Μήδεια, ήξερε μαγικά. Ερωτεύτηκε τον Ιάσονα και του έδωσε μια μαγική αλοιφή. Με αυτήν η φωτιά και τα όπλα δεν μπορούσαν να τον βλάψουν για μία μέρα, και ο Ιάσονας τελείωσε τον άθλο.
Το χρυσόμαλλο δέρας κρεμόταν σε ένα δέντρο. Το φύλαγε ένας δράκος που δεν κοιμόταν ποτέ. Η Μήδεια τραγούδησε μαγικά λόγια, και ο δράκος έκλεισε τα μάτια του. Ο Ιάσονας πήρε το δέρας, και όλοι έτρεξαν στην Αργώ.
Μετά από πολλές περιπέτειες οι Αργοναύτες γύρισαν στην Ιωλκό και ο Ιάσονας έφερε το δέρας στον Πελία. Παρ' όλα αυτά, δεν πήρε απλά πίσω τον θρόνο: η σύγκρουση με τον Πελία συνεχίστηκε και είχε τραγικό τέλος. Το ταξίδι της Αργώς έμεινε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους της Ελλάδας.
Ο Ιάσονας δεν ήταν ο πιο δυνατός — ο Ηρακλής ήταν στο ίδιο καράβι. Και χωρίς τη Μήδεια δεν θα είχε πάρει το δέρας. Μπορούμε λοιπόν να διαβάσουμε το ταξίδι ως μια ιστορία συνεργασίας: μερικές δύσκολες αποστολές χρειάζονται ανθρώπους με διαφορετικές ικανότητες.